Mürüvet
@Muvos
66 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu dünyada sana kötülük yapmak isteyen insanlar çıkacak karşına, ama unutma ki iyilik yapmak isteyenler de çıkacak. Kimi insanın yüreği karanlık, kimininki aydınlıktır. Geceyle gündüz gibi! Dünyanın kötülerle dolu olduğunu düşünüp küsme, herkesin iyi olduğunu düşünüp hayal kırıklığına uğrama! Kendini koru kızım, insanlara karşı kendini koru!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Almanlar neden Nazileri ve Hitler'i desteklediler?
Ülkedeki güvensizlik havası birçok kararsız kişiyi Nazi partisine, yani gücü elinde tutanlara yönlendiriyordu. Eski rejimden hayal kırıklıkları ve intikam duyguları olanlar da bu yeni harekete katılıyordu. “Kuyrukçu” denilen birçok kesim oluşmuştu.
Eskiden başka fikirleri savunan ve toplumda saygın bir yer edinmiş insanlar bile, arkadaşlarının hayret dolu bakışları arasında yakalarına Nazi rozeti takıyorlardı.
Bizim korkunç bir diktatör olarak tanıdığımız Adolf Hitler, her şeyi kitabına yani demokratik sisteme uygun olarak yapıyor, kişisel imparatorluğunu adım adım kuruyordu. Halkın çoğunluğu, sanayiciler ve kurumlar, arkasındaydı ve onun niyetlerinden hiç kuşku duymadan olanca güçleriyle destekliyorlardı.
Bugün okuyunca insan, koskoca bir ülkenin bu kadar uyuşmasına, gerçeklere gözünü kapatmasına inanamıyor ama Hitler parlamentoyu da devre dışı bırakmanın yolunu bulmuştu.
Daha iktidardaki ikinci ayını bile doldurmadan, 24 Mart 1933’te parlamentonun denetim yetkisini ortadan kaldıran ve hükümete sınırsız bir özgürlük alanı getiren “Yetki Kanunu”nu, bizzat parlamentoya onaylatmıştı. Bundan sonra onu denetleyecek hiçbir güç kalmamıştı ortalıkta.
Her zaman olduğu gibi, cehenneme giden yollar iyiniyet taşlarıyla döşenmişti.
Türk erkekleri önce annelerinden babalarından dayak yiyerek yetişiyor, çocuk yaşta cinsel organlarının ucunun usturayla kesilmesiyle cinsel bir travmaya uğruyor, sonra okulda, askerde, maçta dayak yiyip duruyorlardı. Bu da özgüven diye bir şey bırakmıyordu onlarda. Çoğu, saldırganlığı, kendinden güçsüz olanı ezmeyi seçiyordu.
Puan vermedi·48 syf.·
2019 5. kitabı
“Ah nasıl
yakarıyorum
denize bunu
bilmesi için”
Kitabın yazarını daha önce hiç okumadım ama bundan önce 3 kitabı olan ve bu kitaplar ile çokça adından bahsettiren, kitaplarını çokça duyduğum birisi olduğunu 1k'yı karıştırınca anladım. Aslında yabancısı değilmişim yazarın, gözüm aşinaymış ama okumadığım için bilememişim.
Durun başa gideyim, sitede gördüğüm her pdf linkine atlıyorum; olur da elimde kitap kalmaz pdf okurum ya da kitap okuyamayacağım zaman telefondan okurum diye, indirilenler dosyamı temizlerken denk geldim kitaba açtım ki 54 sayfa hem de şiire benziyor, yukarıda alıntısını yaptığım dizelerle başladı ne de olsa, hem dizeler de derin.. Acaba ne anlatmaya çalışıyor bu adam bu dizelerle.?
Derken başladım okumaya (biraz sürpriz bozanlar olabilir ama ben bunun önemsiz olduğunu düşünüyorum çünkü okuyunca anlayacaksınız herkes başka şeyler hissedecek.) ama o da ne sayfaları değiştirdikçe güzel güzel manzara resimleri çıkıyor karşıma bir yerleri betimliyor bu adam, ne yapmaya çalışıyor ki, heh neyse karşıma bir iki dize daha çıktı, hadi bunları da oku... Ne güzel resimler bunlar kuşlar, kırlar, ovalar, çarşılar, yeşillik... Ohh içime huzur doldu, çevir sayfaları bakalım... Allah Allaaaah eeee şimdi ne oldu, bu resimler neden böyle karardı incele bakalım... Savaş, bombalar tüfekler, üstünde kara dumanlar tüten, harabe olmuş yerleşim yerleri, sürünen saklanan çocuklar, yurtlarından kaçmaya çalışan insanlar... Son resimler deniz kenarında az umutla biraz daha renklenmişler bir umut işte... Sonra tekrar aynı dizeler...
“Ah nasıl
yakarıyorum
denize bunu
bilmesi için”
Kitap bitti arka yazıyı okudum...
İşte o zaman dank etti bir şeyler...
Meğer bu kitap sonu belirsiz olan ama onların bir umut deyip yola çıkmadan önce çocuğuna mektup yazması gibi düşünülerek
9/10
2018 3. kitabı
Kendi iç mahkemesiyle hesaplaşip kendi kendisini sorguya ceken icindeki 'Ben'i farkedip kabugundan siyrilarak ozunu kesfeden yani aydinlanma yasayan bir adamin öyküsü..
Zweig'in de dedigi gibi;
"Bir insan kendisini bulduktan sonra, onun bu dunyada kaybedebilecegi hiç bir sey yoktur.Ve o kisi kendi içindeki insanligi anladiktan sonra, bütün insanlari anlayacaktir."
