Merve
@vaveyyla
*İnsanlar uzaktan çok iyiler, ne olur benden uzak durun ...
** Herkesi umursamıştık da şu dünyada bir tek kendimizeydi boşvermişliklerimiz...
1421 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Kitaplar ona büyük bir haz veriyordu. Özellikle roman okurken aniden kendini başka bir evrende buluyor, içi kıpır kıpır oluyordu. O evrende çıkıp gerçek hayata döndüğü anda tatlı bir rüyadan uyanmışçasına içi sızlıyor ancak bu üzüntü uzun sürüyordu çünkü kitabın kapağını açtığı anda tekrar o büyülü dünyanın içine adım atabiliyordu.
Sayfa 11
Ağlamak istediğinde ağlaman lazım. Yüreğin ağlıyorsa, sen de ağlamalısın. Böyle böyle yavaşça iyileşiyor insan.
Sayfa 10
Bu kitapla birlikte sanki; içimdeki o yoğun baba özleminden soğudum. Korkak oldum: tenha bir yola girsem, bir taşın üzerinde denize karşı hayaller kurmaya kalksam, olmuyor yanımı yöremi kontrol etmekten, arkama bakmaktan darmadağın oluyorum.
Intihar eden kadınların, çocukların hayatı ve dağlarının altında ensestin, tecavüzün yattığına inanıyorum.
Sayfa 178
Unutmaya çalışmıyorum; eskimesi ve aynı acıyı hissettirmemesi
için zaman gerektiğini biliyorum.
Sayfa 116