"Şu telaşlarım bir bitse diyorum. Belki uzaklara giderim. Çoktandır gitmek istediğim yollar var."
"Şimdi aramızda noksan olan şeyin ne olduğunu biliyorum" dedi. " Bu eksik sana değil, bana ait... Bende inanmak noksanmış... Beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanamadığım için, sana âşık olmadığımı zannediyormuşum... Bunu şimdi anlıyorum. Demek ki, insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar... Ama şimdi inanıyorum... Sen beni inandırdın... Seni seviyorum... Deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum..."
Sayfa 136
Odayı saran odun kokusu,
Dışarıda çiseleyen bir yağmur,
Sıcak bir çay...
Aklımda çocukluğumdan kalma bir masal..
Nazım Hikmet Ran
Nazım Hikmet Ran