On seneden beri ona karşı duyduğum hiddetin,etrafıma karşı kendimi aşılmaz bir duvar içine alışımın hakiki sebebini şimdi anlıyordum:On sene ,hiç azalmayan bir aşkla ,onu sevmekte devam etmiştim.İçime ondan başka hiçbir kimsenin girmesine müsaade etmemiştim.Fakat şimdi onu her zamandan ziyade seviyordum.
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı,gene aynı şekilde,fakat her şeyden habersiz,yaşayıp gidecektim.Sen bana ,dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu ,benim de bir ruhum bulunduğunu öğrettin.Bunu sonuna kadar götüremediysen,kabahat senin değil...Bana hakikaten yaşamak imkanını verdiğin birkaç ay için sana teşekkür ederim.Böyle birkaç ay,birkaç ömür kıymetinde değil midir?..