Akşam üzeri Muhammed Bin Abdullah olarak girdiği mağaradan seher vakti Muhammed Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem olarak çıkıyordu yeryüzüne son defa şeref verecek yüce peygamberle semavat arasında bundan böyle 23 sene devam edecek olan vahiy Hira dağı'ndaki bu muazzam merasimle başlamış ilk vahiy kalbi pak-i Muhammediye'ye Cibril-i Emin vasıtasıyla indirilmiş, nakşedilmiş oluyordu.
Biraz sonra güneş bütün haşmetiyle doğacaktı. Kainatın yaratılışından beri hiçbir günün sabahında bu derece hayırlı bu derece mutlu bir haberle doğmuş değildi güneş.
Ama asıl Güneş Hira dağlarının Yalçın kayalıkları arasındaki mağaradan doğmuş kainatı kucaklayacak bir rahmetin temsilcisi hidayet'in en büyük ve en son rehberi Allah'ın en şerefli ve en sevdiği en büyük peygamberi olarak kayalıklardan aşağı iniyordu. Bütün benliğini saran ve sarsan bu muazzam Hadise'nin verdiği heyecanı hala aynı sıcaklığıyla yaşıyor gibiydi. Ancak içinde kendine okumasını emreden o kuvvet temsilcisi varlığın vahyedildiği sözler tekrarlanıyordu.
_ Oku yaratan Rabbinin adıyla...