"kırılan küçük şeylerin kimse farkında olmaz
saç teli gibi
dal gibi
kalp gibi..."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hukuk devleti!Alıntı
6 yaşındaki bir sabiye göz koyan sapığı "hasta" bahanesiyle sokağa salan bu çürük düzenin ta içine tüküreyim! Söz bitti , lafın hükmü falan kalmadı! Ortada işleyen bir sistem falan yok; devletiyle, yargısıyla, toplumuyla üstümüze çöken organize bir kötülük çetesi var! Adalet sarayıymış… Oralar ancak kravatlı yamyamların sapıkları akladığı, garibanı ezdiği devasa birer mezbaha! Sokakta hakkını arayanı, "geçinemiyorum" diyeni anında yaka paça zindana tıkan o satılık teraziniz, iş tarikat şeyhlerine, çocuk tecavüzcülerine gelince aniden "insan hakları" diye zırlamaya başlıyor. Bu karar falan değil ulan; bu, cübbesini güçlünün önünde ilikleyenlerin tecavüzü resmen meşrulaştırmasıdır! Sizin hukukunuz sadece zengini, yobazı ve sistemi yalamayı bilenleri korumak için var!Kendi çocuğunu koruyamayan, korumak işine gelmeyen devlete devlet mi denir? Buna düpedüz suç örgütü denir! Meydanlara çıkıp "kutsal aile" masalları diye böğürenler, arka kapılarda o karanlık tarikatların, cemaatlerin ağlarına, oylarına tapıyor. Sırf o koltuklarda üç beş gün daha oturabilmek için 6 yaşındaki bir çocuğun paramparça edilen hayatını o yobaz sürüsüne peşkeş çekiyorlar. İktidar denen aygıt, kendi arka bahçesindeki bu lağımı temizlemek yerine tecavüzcünün sırtını sıvazlıyor. Sizin o siyasi bekanız yerin dibine batsın!
Çünkü iki insan birbirlerinin kaderiyse eğer, gökyüzü ve yeryüzü yer değişse dahi birbirlerini bulurlardı.
Şu da var ki insanın böyle şeyleri kavrayabilmesi o kadar da kolay olmuyor. Kim bilir, belki de insanın bunları anlaması için ağrıyan bir kalbe gereksinimi vardır.
Her şeyi, her şeyi hissediyorum ve hepsi canımı acıtıyordu. İçimdeki bu yangın neredeyse elle tutulur bir hal almıştı.
