Dünyanın güzel olduğunu düşünüyordu. Dünya haftalarca donuk ve kasvetli olmuştu; ama şimdi, bütün borçlarını ödemiş ve cebinde hemen hemen üç dolar şıngırdıyorken ve başarı bilinci kafasındayken, güneş ışıldayarak parlıyordu ve ılıktı, hatta tedbirsiz yayaları ıslatan sağnak bile ona neşeli bir olay olarak göründü. O açlık çekerken, düşünceleri dünya üzerinde açlık çektiğini bildiği binlerce insan üzerinde duruyordu, ama şimdi iyice doymuşken binler olayı ile ilgilenmiyordu. Onları unuttu ve dünyadaki sayısız aşığı anımsadı.