Yüzbaşı Ortiz demişti ki: "Başlangıçta hep böyledir. Yeni gelenler kazanır. Herkes için durum aynıdır, insan gerçekten güçlü olduğunu zanneder ama bu yalnızca yeni gelmiş olmanın yarattığı bir durumdur, sonunda diğerleri de sisteminizi öğrenir ve günün birinde bakarsınız hiçbir şey yapamıyorsunuz."
"Sanki kaleye dün gelmişim gibi," diyordu Drogo.
Gerçekten de öyleydi. Dün gibi geliyordu ama zaman geçmişti, o hareketsiz, herkes için aynı, durağan yani, ne mutlu olanlar için daha yavaş ne de talihsizler için daha hızlı olan ritmiyle akıp gidiyordu.
Ne hızlı ne de yavaş derken üç ay geçmişti. Noel çoktan geride kalmış, yeni yıl da birkaç saniye için insanlara tuhaf umutlar yükleyerek gelmişti.
Halbuki, birisi ona " Yaşadığın sürece bu hep böyle olacak, sonuna kadar hep aynı şey," demiş olsaydı, o da kendine gelirdi. "Olamaz," derdi, "muhakkak farklı bir şeyler olagelmeli, öyle bir şey ki, insan, 'artık sonuna gelmiş olsan bile beklemeye değmiş,' diyebilmeli."