Nacan

Keder, sesi olmayan ve bir karabasanda avaz avaz haykıran bir kadındı.
Sayfa 24·Kitabı okuyor
Alıntı
Reklam
Derinlerde, doğasının arzuladığı şey, onu razı etmeleriydi: teslim olmaya, silahları bırakmaya.
Sayfa 23·Kitabı okuyor
Alıntı
O, tutkuya teslim olmaktan korkan bir kadındı şimdi, kendini daha büyük güdülere bırakamadığına göre en küçük dürtülere de teslim olmayacaktı...
Sayfa 23·Kitabı okuyor
Alıntı
Eğer yaşam bir hapishaneyse, bir insanın, hayatındaki duvarların tam olarak nerede durduğunu, özgürlüğünün sınırlarının nerede yattığını fark ettiği bir an gelir; tabii kapılar ve kaçış yolları olduğu sürece.
Sayfa 10·Kitabı okudu
Alıntı
Bir şeylerin olmasını bekliyor, bekliyor, olmayınca da oturup düşünmek istiyor, mesele nedir, neyi nasıl halletmek gerekir, derken önüne bir duvar çıkıyor, dokunmayı bile başaramadığı bir duvar, ne yapsın bilemiyor...
Sayfa 57·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam