Naftalin

Babam bahçıvandı, şimdi bir bahçe
7/10
·208 syf.·
2026 8. kitabı
İlk defa bir kitabı okurken zorlandığımı hissediyorum. Evet evet zorlandım. Galiba bir yakınını kaybetmenin insana bıraktığı yas sürecini içselleştirmeye hazır olmadığım bir dönemde okudum. Yazar kitaba bu kitabın sonunda başkahraman ölüyor. Hatta sonunda bile değil, daha ortasında diye başlamış. Adeta bütün hissedeceklerinizi baştan peşin peşin söyleyeyim de sonradan ağır gelirse beni suçlamayın demiş gibiydi. İnsanın sevdiği birinin ardından onun yokluğunu kabullenebilmesi çok zor. Bu duyguyu başından sonuna kadar çok iyi işlemiş. Sevdiklerimizi kaybetmeden onlara değerli olduklarını hissettirmenin ne kadar önemli olduğunu bir kez daha hatırladım. Ölüm giden için mi daha zor yoksa geride bıraktıkları için mi? Bunun cevabını hiçbir zaman tam olarak veremeyeceğiz galiba. Çok fazla gündemi meşgul eden bir kitaptı. Mükemmel miydi ? Göreceli bence. Bir çırpıda okuyanları kıskandım doğrusu. Bende mi bir sorun var acaba dedim ama yas teması beni biraz yordu açıkçası. Neyseki sayfa sayısı azdı da sonunda bitirebildim. Bahçıvan ve Ölüm
1000Kitap
Bahçıvan ve ÖlümGeorgi Gospodinov · Metis Yayınları · 202514,4bin okunma
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Biz burada ne kadar mutsuz olduğumuzu bilmediğimiz için mutluyuz.
Sayfa 178
1000Kitap
İşitilen şey, görülen şeyden daha dehşet verici olabiliyor sanki. Sadece sözcükler ölüm gerçeğini kesinleştirebilir. Biri o öldü demediği sürece hâlâ bir umut vardır.
Sayfa 144
1000Kitap
Elimizde en azından, anne babamızın ölümünü yalnızca bir kez yaşadığımıza dair tesellimiz kalıyor. Kendi ölümümüzden söz etmeye bile gerek yok. Onu bir kez bile yaşamayacağız.
Sayfa 27
1000Kitap