"Başımı yastığa koyar koymaz derin bir uykuya dalardım. Başka şey düşünecek halim olmazdı. Şimdi anımsıyorum da, o günler zor ve yorucuydu ama içim rahattı. "
"Geceleri yatağa uzanır ama uyuyamazdım. Nefret edecek bir sürü şey gelirdi aklıma, ama sonunda yine kendimden nefret ederdim. Geceleri çok düşünmekten gündüzleri başım ağrırdı."
"Ama Fugui tamamen farklıydı. Geçmişi düşünmekten zevk alıyordu. Hayatı hakkında konuşmaktan hoşlanıyordu. Sanki bu şekilde hayatını tekrar tekrar yaşayabiliyordu. Hikâyesi, pençelerini ağaca geçirmiş bir kartal gibi esir almıştı beni. "