Naile KARA
@Nailekara
Öğretmen
Ankara
94 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
”Kimsenin konuşmadığı, bir dil gibiyim…
Yazarının bile, okumadığı bir kitap…
Hiç çalmayan, bir şarkı…
Hiç sorulmayan, bir soru gibiyim…
Kalabalıklar içinde, varım ama, yok gibiyim…”
Tıpkı Murathan Mungan’ın mısralarındaki gibi kahramanımız Küçük Tobias.Ne kendi ülkesinde var olabilmiş,ne sığındığı ülkede aradığını bulabilmiş.Varoluş sancıları daha küçücük bir çocukken başlamak zorunda kalmış.Ailesinden,ülkesinden kopmayı seçmiş Sandor Lester adıyla.Seçtiği isimle bile geçmişinden kopamadığını anlıyoruz ne yazık ki.
Çocukluk,aşk,aile,evlilik,mülteci olmak,ait olduğunu sandığın ülkene sığamamak,savaş,yıkım,karın tokluğuna çalışmak ve benzeri nice kavramı dingin bir ruh haliyle sorgulattı üstelik kısacık bir metinle Agota Kristof.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sokak kedisi olmaktan sıkılan bir “Kürklü Kişi”nin “kahya” arayışını ve bu yolculuktaki maceralarını kendi ağzından dinliyoruz.
Mary Sarton kedisi Tom Jones’u onurlandırmak istemiş.Kürklü Kişi, gerçek bir kedi yani.
Beyefendi Kedinin On Emri’ni okurken çok eğleneceksiniz
X. Emir: Bir Beyefendi kedi kahya seçerken asla acele etmez.
Kürklü Kişileri sevin
Fabl tadında lirik bir tiyatro metni.Prolog kısmı ayrıca okunası.
“Sıradanlık” kozasını yırtıp her şeye rağmen hem kendini hem çevreni büyülemek.İmkansızla zehirlenmek...
Kelebeğin Kötü Büyüsü yazarın ilk tiyatro metniymiş.Tanıştığımıza memnum oldum ve diğer eserleri için ayrıca heyecanlandım
Okuyuculardan(izleyicilerden) minik de bir ricası var:
“Sizlerden şiir kitaplarınızı asla çayırlarda bırakmamanızı rica edeceğim,çünkü böcekler arasında büyük yıkımlara neden olabilirsiniz.”
Ben yazarı kırmayacağım
Çerçialan,Gamze Arslan’ın yedi öyküden oluşan ödüllü kitabı.. Öykülerde karakterlerin acılarını sağaltmak hatta yok etmek için kurgulanan intikamlar çok çarpıcı ama normalize edilmiş bir şekilde anlatılmış.Büyülü gerçekçi ve fantastik öğeler arasında gidip gelen hayatlar,intikamlar... İnsanın insana tanıklığı yetmemiş yazarımıza nesneleri ,hayvanları dahil etmiş olaylara insanmışcasına.Konuşan uzuvlar,inekler,heykeller,dert ortağı fareler... “Dudu ve Nimet,Küf Korkusu Olmalı İnsanda”öykülerden en sevdiklerim...
Kısacık,ilginç bir okuma oldu velhasıl... Bir insan,bir ağaç,bir heykel,bir hayvan ya da herhangi bir uzuv...Ne olursan ol bir varoluş savaşı vermek zorundasın.Ey varoluş sen ne zor bir eylemsin!
Juan Gabriel Vasquez ‘in okuduğum ilk kitabıydı ve kitap kapağını açtığımda Küçük Prens’ten bir alıntıyla karşılanmak hoş bir sürpriz oldu.
Bir aşk hikayesi eşliğinde Kolombiya tarihine de tanıklık etmiş olduk Düşen Şeylerin Gürültüsü’yle.Kitabın ilk yarısını bir solukta bitirdim.Sonra altını çizdiğim,beni düşündüren cümlelere tekrar dönüp soluklandım ve uzun uzun düşündüm.Kara kutu kaydının Silva’nın dizeleri eşliğinde anlatıldığı o bölümü defalarca okudum ve her seferinde duygulandım.Anlatım büyüleyiciydi.Başkalarının anılarına sahip olmanın ne kadar etkileyici ve aynı zamanda ürkütücü olabileceğini farkettim.
Bir ülkenin kaderinin,suçlu masum her bireyi etkilediğini gördüm bir kez daha ve her seçimin istesek de istemesek de bir vazgeçiş olduğunu anladım.
Marquez,Shakespeare,Cortazar ve Hawthorne’yle satır aralarında karşılaşıp selamlaşmak kitabı ayrıca tatlandırdı benim için.
Güzel ve özel bir okumaydı,bizi bol bol düşündüren...
