Normallik halinde, etrafına bakmaz insan. Etrafındaki her şey 'normal' gibi görünür,
acil durumda geçen yılların heyecanından ve duygusundan yoksundur. İnsan o zaman normallikte uyuklamaya meyleder; kendi üzerine düşünmeyi unutur; kendi kendini yargılama alışkanlığını kaybeder; kendi kendine kim olduğunu soramaz olur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Her şeyin ya bir fiyatı vardır ya da bir onuru. Fiyatı olan her şey bir eşdeğeriyle değiştirilebilir; fakat tüm fiyatların üstünde olan, dolayısıyla bir eşdeğeri olmayan şey, onura sahip olandır.
Acı üç farklı yerden gelir: birincisi, kendi bedenimizden, ki bu beden çürümeye ve çözülmeye mahkumdur ve hatta acıyı ve
kaygıyı birer uyarı sinyali olarak kullanmadan var olamaz; ikincisi, bizi yıkıcı, durdurulamaz güçlerle kuşatabilen dış dünyadan gelir; ve son olarak da, diğer insanlarla olan ilişkilerimizden gelir. Bu kaynaktan gelen acıyı, belki de diğer tüm acılardan daha yoğun hissederiz.