Justina

Bir tüketim ürünü haline gelen aşk, sevgi ve dostlukların raf ömrü, insanın insana duyduğu tahammülle sınırlanmış durumda.
Sayfa 23
Reklam
Hepimiz sürekli işlerimiz yürüsün, daha rahat olalım diye birilerine istediğimizden daha şık davranıyoruz, yeri geliyor yaptıklarını görmezden geliyoruz, hak etmeseler bile alttan alıyoruz. Aslında işte o an özgürlüğümüzü kaybediyoruz. Böyle bakıldığında, yani çok temel bir özgürlükten bahsedildiğinde bana bir tane bile özgür insan gösteremezsiniz. Matruşka olmuş bu hayat, herkes birbirinin içinde ve herkes birbirine mecbur.
Sayfa 54
Öylesine söylenen bir söz karşımızdaki insanda tamiri mümkünsüz yaralar açabilir.
Sayfa 76
Kimseyi kırmayın, inşa etmek zordur. Ancak kırıp yıkmak her zaman kolaydır.
Sayfa 57
Kısa dünya hayatında hırsların peşine düşüp hiç ölmeyecekmiş gibi kendinizi parçalamak, özünüzü felakete sürüklemek demektir. Bu dünyadan nice krallar, hükümdarlar, nice varlıklı insanlar yanlarına hiçbir şey almadan çekip gitmediler mi? Bunu sürekli akılda tutmak insanı hata yapmaktan alıkoyar.
Sayfa 57
Reklam