Gülüşlerden yankılar, anılardan döküntüler kalır. Yorgunluk, anıların çöplüğünü karıştırıyor ve mutluluk kırıntılarını çıkarıyordu. Gerisi bunalım ve pişmanlıktı. Geçen her dakika fosil haline gelmiş bir zamandan koparılıyordu sanki.
Önsezilere inanmam, ama uzun zamandır inançsızlıklarıma olan inancımı da yitirdim. “İnanmıyorum artık,” gibi kesinlemelerden daha aldatıcı bir şey yoktur.
…aslında Victor Hugo gibi bir herif olmak isterdim. Mösyö Hamil, sözcüklerle, insan
öldürmeden, her şeyin yapılabileceğini söyler; zamanım olduğunda bir deneyeceğim.