betül
@Nartall
56 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
"Seni seviyorum, Bukalemun," dedi kulağıma. "Her geçen gün daha çok."
Sayfa 364
betül
boradan sunlari duyduguma gore rahatlikla olebilirim artik
Reklam
İçimde öyle bir boşluk oluştu ki daha önce hiç bu kadar derin hissetmemiştim. İçimde öyle çok şiddetli bir fırtına var ki şu an, daha önce hiç bu kadar yakıp yıkmamıştı beni. Günebakan için bundan daha azını ya da daha fazlasını nasıl söylerim bilmiyorum. Bu yorumu yazarken göğsümde Günebakan, karşıya bakıyorum bomboş gözlerle. Kalbim paramparça. Daha önce çok kitapta ağladım evet, ama hiç bu kadar parçalanmadım. Oturup ağlayamadım bile doğru düzgün. Belki de okuduğum bir kitabın ardından boşluk hissi, hiç beni bu kadar sarsmadı.
Günebakan’ı beklediğim her ana, her saniyeye değdiğini gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Onları öyle çok hissettim ki, belki ondan bu kadar etkilenmem. Öyle çok hissettim ki onları, düşündükçe kalbim göğsüme ağır geliyor. “Keşke seni bu kadar sevmesem.” - “Seni sevmek ne kadar zor bilmiyorsun.” Şu iki cümlenin ağırlığını size kelimelerle ifade edemem. Edemem. Size ifade edemeyeceğim bunların dışında onlarca cümle var ki... Hepsi birbirinden eşsiz. Binnur’un kalemine mümkünmüş gibi bir kez daha hayran kaldım, bir kez daha.
Korhan’a hiç kızamamıştım çünkü biliyordum Binnur böyle bir durum içerisine soktuysa onu, haklı sebepleri vardı. Olmalıydı. Ama bu kadar acı, bu kadar dayanılmaz olacağını kim tahmin edebilirdi ki? Serinin diğer kitaplarındaki her sahne, her cümle daha da anlam kazandı bu kitapta. Öyle çok anlam kazandı ki, Korhan ve Nurşan’ın karşısındaydım, içim dışıma çıkana kadar ağlıyor gibiydim. Kitabın her bir ayrıntısı barındırdığı anlamla eziliyordu sayfalarda. Bunların yanı sıra kitaptaki bütün karakterleri aşırı seviyorum, Akşın, Çağlar, Yağış, Yağız, Anka... O yoğun duygulardan sonra bile Akşın güldürmeyi başarıyorsa bizi,
betül
Serinin sonu nasıl bitiyor?Yani mutlu mutlu mu?