"Uyan! Yaşa! Kendine bu kadar değer verme. İnsanlar her gün ölüyor. Ebediyet, yas çığlıklarıyla mı dolsun? Sen yaşamana bak! Margarinli ekmeğini yiyerek yaşa! Hayatın yüzlerce ucu, saçağı vardır. Yakala birini! Ayağa kalk!"
"Şimdi onlar kapılarını kapamış, evlerinde oturuyorlar. Şimdi bizi harbe gönderenler sanki onlar değil. Onlar kapılarını sımsıkı kapadılar. Bizler kapıların dışında kaldık."
"Onlar marşlar çaldılar. Divan-ı harpler kurdular, istila planları hazırladılar. Kahramanlıklar için şarkılar, madalyalar yaptılar. Böylesine coşkundular. Derken harp patladı. Bizi cepheye sürdüler. Bize hiçbir şey söylemediler. Yalnız, görelim sizi, dediler. Gösterin kendinizi, yiğitler! Onlar bize bu şekilde ihanet ettiler."