NAZCERA
@Nazcera
Unutma, her yara kapanır. Kimi iz bırakarak, kimi sessizce. Önemli olan; o izlere bakıp hâlâ yürüyebildiğini fark edebilmektir.
19 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ay kitap biter bitmez idam mahkumu gibi afalıyorsun o kadar acı ki kitabı ilk sayfalarında okuyanların şu sözleri şöyle açıklıyor okuyucuyu ne hakla bu kadar üzüyor... Bazen gerçek acıtır azizler
Reklam
Bir kitap,çok soru
Bu kitabı arkadaşımın tavsiyesi üzerine okudum. İbrahim Kalın’ı çok fazla övüyordu, gerçekten ilgimi çekti; ben de okumak istedim ve nihayetinde okudum. Hayal kırıklığına uğradım diyebilirim, beklentilerimi karşılamadı. Kitapta çok fazla alıntı var; neredeyse kendisine ait bir şey yok diyeceğim. Beni en rahatsız eden şeylerden bir tanesi de “Allah” demeyip “Tanrı” demesi.
Kur’an’dan ayetler veriyorsun, ayetleri değiştiremediği için “Allah” diyor; ama kendine ait bir söz kullanacağın zaman “Tanrı”… Cidden kafama takıldı. Bütün kitapta sürekli “Tanrı” diye hitap etti, beni aşırı rahatsız etti. Bugün Müslüman olmasaydım bu dikkatimi çekmezdi; istediği kadar “tanrı” desin, fark etmezdi, çünkü ne olduğunu biliyorum. Ama bu ne? Hangi tarafta olduğunu ben anlamadım.
Kullandığı dilde de çok fazla, kendisinin de kullandığı, anlayacağı bir şekilde terminolojiye boğuyor.
Ölümden kaçmak2024 Okuma Raporları
Aslında kitabı iki yıl önce almıştım. Şu an okumak çok güzel bir tevafuk diye düşünüyorum. Kitabın ilk sayfalarındayım ve dayanamayıp biraz inceleme yazacağım.
Sayfa 11’de dediği gibi, ölümden kaçmak için yaptığımız bütün planlarımız başarısız çıkıyor. Biz, gerçekten ölüme karşı gelebilmek için; kimimiz daha bilgili, zeki, güçlü, zengin, şöhretli, statü sahibi oluyoruz. Ama nafiledir ki, ölümden kaçış yok.
Başarılı olma arzusunun en büyük etkeni, ölümle savaşmak; ölümden güçlü olmaktır. Kimimiz bu yarışa başlamadan yeniliyor, kimimiz yüz yaşına kadar çabalıyor. Bütün koşmalarımıza, çabalarımıza, streslerimize, hüzünlerimize, çilelerimize rağmen yenilgimizle yüzleşiyoruz. Barış içinde bunu bilip, tekrar bunun için savaşacağımızı da biliyoruz.
Ama bazen, bazı kararların alındığı anlarda, bu bilginin aklımızın bir köşesinde olması çok daha mantıklı hareket etmemizi sağlayacaktır. İşte burada da dinin, İslam’ın güzelliği tekrar vuku buluyor:
Enbiyâ Suresi 35. Ayet: “Her nefis ölümü tadacaktır.”
Ve Hadis-i Şerif (Tirmizî, 2307): “Ağızların tadını kaçıran ölümü çokça hatırlayın.”
Bunları bilmemize rağmen, hayata geçiremiyoruz.
"Acı dünden mi kalır, yarından mı gelir."
Evet uzun zamandır yazmak istiyordum bu kitabın incelemesini kitabı okurken şu soruyu sorarken buldum kendimi "Acı dünden mi kalır, yarından mı gelir." Evet halen cevabı yok bende kitabın tamamı fedakarlık üzerinde yazılmış denilebilir mutlu olamayanlar kendini feda edip başkasının mutluluğunu sağlıyor adilce mi diye sorsanız kendi fikrim asla bence kimse kimse için kendini feda etmemeli çünkü kendimizi hiçe saydığımız kişiler bizi zaten hiç saymış neyse yazara gelelim kalemi muntazam akıcılığı var bu kitabı okurken hüngür hüngür ağladım annemi aradım annemi çok özledim kendimi sorguladım anneme haksızlık mı yaptım ilk sayfalar ağlamaktan okuyamıyordum sonrası da öyleydi tabi
Ve yazar erkek olmasına nazaran kadın dilinden ruhundan anlıyor sözü çok uzatmaya gerek yok kitabı okuyan Afganistan'da doğmuş çocuk olmuş büyümüş gibi bütün Afgan yöresi acısı tatlısı herşeyine hakim oluyor ve afgana gideceği zaman bazı yerler geçmişte yaşadığı yerler gibi tanıdık geliyor bugünlük bu kadar kendinize iyi bakın:)
Emirin mi vicdan sesi benim mi susumadı bilemedim
Kitabı arkadaşım hediye etti ilk 70 sayfa hiçbir şey anlamadım sıkıcıydı okumasam olmaz dedim kitabı hediye eden çok değerli benim için sonra 70 sayfa sonrası müptelası oldum kitabı okurken ağlamaktan bir sayfayı 4-5 defa okuyordum o kadar akıcı bir kitap okumayalı yıllar oldu şimdi yazarın diğer kitaplarını okuyorum mükemmeller ama uçurtma avcısı ilk göz ağrınız oluyor gel gelelim kitabın verdiği hisslere kitap bizi vicdanımızla baş başa bırakıyor ve ( bazen susutuğumuz bazı haksızlıklar bir kanca misalli ömür boyu boynumuzda bizimle geziyor er yada geç bedelini ödüyoruz) bunu çok kusursuzca anlatmış yazarın kitapta bize sürekli Afganistan dan bahsetmesi sokaklarını anlatması resmen orada doğup büyümüşlük hissiyatı veriyor ben bu tarz kitapları seviyorum kitap bittince o şehir hakında bir sürü şey öğreniyorsun