Suskunluk huzur içeriyor. Sakinlik, dinginlik. Yaşam düğmesinin sesini kısmak gibi.
Sessizlik ise düğmeyi kapatmak , kesmek, tamamen durdurmak.
Yoksa bağışlanmak böyle mi tomurcuklanıyordu? Gürültülü patırtılı bir veda töreniyle değil de, eşyalarını sessizce toparlayıp bir gece yarısı, habersizce sıvışarak mı?
Bir keresinde ben küçükken bir ağaca tırmandım, şu yeşil, ekşi elmalardan yedim. Karnım davul gibi şişti, çok acıdı. Annem elmaların olgunlaşmasını bekleseydin, hastalanmazdın dedi. Şimdi, ne zaman bir şeyi çok istersem, annemin elmalar için söylediği şeyi anımsıyorum.
Çocuklara sözler vermek, çok tehlikeli bir şeydir.
Afganistan'da çocuk çok ama çocukluk yok