Bir haham der ki: "Tanrı, iradesini harf ve kelimelerle açıklardı. Ancak sözler arasında, metnin boşluğunda bulunan yüksek anlamı henüz açıklamadı." Toledo"da sözler yok oldu. Metin yıkıldı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Peki, buraya neden geldin?"
"Görmeye!"
"Neyi göreceksin be evladım! Ne diye yerinde oturmazsın? Her yer birbiirine benzer. Neyine gerek senin? Hiçbir değeri yok bunların. Hepsi Azrail'in."
Gerçekten şu yaşam nasıl bir şey ki hepimiz onun; durmadan savaşan, bazen üzüntülü, bazen neşeli hizmetçileriyiz.
