Necat Uslu
@NecatUslu
en çok okur bazen de yazar
ayrık otu/çayyaş
kitapyurdu.com/yazar/necat-usl...
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
Yüksek lisans
Diyarbakır
25 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
kim ne derse desin
sen cümle çiçekten güzelsin
benim gözlerimle sana bakmayan
sefil beşer
güzelliğinin derinliğini ne bilsin
sen kimsenin bilmediği
benim yeni yeni konuşmaya başladığım dilsin
...
Necat Uslu
Necat Uslu
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
eğer gözlerinin vahasında durup dinlenmeseydim
çölde susuzluktan çatlayan atlar gibi geberip gidecektim
Necat Uslu
Necat Uslu“Sen neden bu kadar güzelsin?”
-diye sordum
gece paslı neşter olup geçti içimden
gözlerin
bir sürgünün alnına düşen son akşam ışığı
sesin
kül olmuş duaların içinden yürüyen su
ve ben
sana her baktığımda
Tanrı’nın unuttuğu bir yangını
yeniden hatırlıyorum
sen neden bu kadar güzelsin?
...
Necat Uslu
Necat Usluannem
gecenin en karanlık yerinde otururdu
yüzünde yüzyıllardır susmuş kadınların gölgesi
ellerinde taş değirmenlerin sabrı vardı
dünya yıkılsa ses çıkarmazdı da
çocuklarından biri öksürse
içindeki bütün dualar ayağa kalkardı
biz zorlukları
bir kader ayeti gibi ezberledik onun dizlerinin dibinde
damdan düşen yağmurun sesini
boş tencerenin yankısını
çatlamış duvarlardan içeri giren kışı
annemin sessizliğinde dinledik yıllarca
bizim burada anneler
biraz topraktır
biraz mezar taşı
biraz ağıt
biraz kurumuş nar ağacı
ömürleri tandır dumanına karışmış eski bir ilahi gibidir
annemin saçlarına erken çöktü kar
çünkü bazı kadınlar yaşlanmaz
azar azar ölür
gün doğmadan kalkardı
henüz horozlar bile uyurken
o, buz tutmuş avluda su taşırdı
parmakları çatladığında
kan değil
sanki yıllardır sakladığı bir yoksunluk
akardı içinden irin irin
sonra geçerdi tandırın başına
KorŞiir
ben hep kor taşıdım duldamda
muska olarak taşıdım aşkı boynumda
fırtınalara yuvayken göğsüm
ısındım böylece ateşiyle
dayanılmaz acılara katlanmak
kolay değildi elbet
uzun kış gecelerinde
bir başına hasretin koynunda
çürüyen bir gül yaprağıydı hayat
duaya açılan avuçlarımda
kıyama durdum yürüdüğün sokaklarda
savurdum günâhlarımın küllerini
kentin isli damlarına
kurşuni şafaklarda
damıttım acıyı dudaklarımdan
feleğin zalım çarkına
uzaklarla sözlüydüm
kıyılmıştı nikahım imkansızlıkların kıyılarına
gölgemle kavgalıydım
bütün mümkünleri reddedip
göğsüm açık bıraktım kendimi
mümkünsüzlüklerin sularına
şimdi yahut sonra
sana ve aşka dair ne varsa
yakıyorum usulca
Necat Uslu
Necat Uslu