Bak canım, dedi. Sıkılıyorum artık ben şiir okurken... Zaten havalardayız...
Şiir de iyice ayağımızı yerden kesiyor... Gülünç ediyor çoğu kez bizi...Romantik zavallılar oluyoruz. Konuşma biçimimizi bile etkiliyor...
“İnsanlar,” dedi küçük prens, “ne aradıklarını bilmeden hızlı trenlere doluşuyorlar. Endişe ve telaşla, aynı yerde dönüp duruyorlar.” Bir an durakladıktan sonra ekledi: “Çektikleri sıkıntıya değmez bu.”