Ama bilmiyordu ki vücudun ruha ihanet etmediği anlar pek azdır. Ne çok ister insan büyük kederlerin ardından ölüp gitmeyi de, başaramaz. Ruh,başına kara bir hale takarak göğe yükselmek için çırpınır ama vücut dünyalıdır; yer, içer, yaşar.
Yakında aile fertleri o son tasasız zamanlarından bahsedeceklerdi, oysa tasasızlığın, bu çürümüş kavramın tadına ancak yok olup bir hatıraya dönüştüğünde varılır.