Sonuç olarak şunu söylemeliyim. İnsan önce evinde mutlu olmalı. İlk önce evinde kabul görmeli, çünkü öyle olmadığın da hayatı boyunca hep kabul göreceği yerler arıyor… Böyle yetişenler fazla iyi, fazla fedakar insalara dönüşüyor. Çok sevmelerinin nedeni de kabul görme ihtiyaçları yüzünden oluyor. Ait olmak istediği yere ödediği kira misali, kendinden fazla fazla veriyor. Çıkarımlarım size çok acımasız gelebilir, ama belki de sırf bu gerçeklerden kaçtığımız için bu denli acı çekiyoruz. Yoksa insan sevmekten neden yorulsun ki??? Diyor Aşkım bey bu kitabında. Gerçekten fazla fedakarlık yoruyor bizi, bu kadar iyi niyetli olmak insanlıktan usandırıyor bazen…..