Nefise Tok
@Nefise_Tok
Kendinizi insanlarda değil, kitaplarda bulun...
Şu anda okuduğu kitap
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanın ar damarı birinin göz yaşına sebeb olup hiç bir şey yokmuş gibi davrandığında çatlarmış bundan sebeptir eski insanlarımızın duası bu kadar ince düşünceliymiş dua da tam olarak şu; “Huzurumu bozacak, zamanımı çalacak ve beni yarı yolda bırakacak her türlü insandan uzak tut beni Rabbim.” Halbuki kimsenin göz yaşına sebep olmadan da yaşıya bilirdik ama biz insanoğlu can yakıyoruz… Oysa ki hayatımızdaki insana değer versek, konuşurken dinlesek, dinlerken gözlerine baksak, başım ağrıyor dediğin dee “geçer” demek yerine “neyin varr sana bi nane limon kaynatayım” desek ne kaybederiz? Korkmayın değer vermekten, şımarır diye düşünmeyin, insan değer gördükçe anne olur, baba olur, eş olur… İnsan değer gördükçe değer verir….
Hayat
Ve bazen hiç beklemediğin bir yerden yüzünü gösterir hayat bize… Beklemediğin anda beklemediğimiz imtihanlar sunulur önümüze ve biz faniler ne kadarını kaldırabilirsek o kadar devam deriz hayatımıza. Nefes almak zor gelir, odalar dar gelir, yeryüzünde yer bulamazsın kendine… Aslında bulman gereken tek şey kendi içimde kaybolmuş beni bulmaktır yaa kimi başarır kimi yarı yolda kalır. Ve biri girer hayatınıza içinde ki beni sever size rağmen, iyi gelir iyi hissettirir kaybettiğini bulmak. Allah yolunuzu iyilere çıkarsın bize saygısı olana düşsün yolunuz. Göklere çıkarıp bir anda yere çarptırmasın kimse kimseyi…. Ve hayat kötülere rağmen iyi bitsin bizim için…..
AYRILIK ACISI GEÇER Mİ?
- Bu ölüme falan benzemez, böbrek taşı gibi de değildir… Orada, biliyorsun. Nefes aldığını, gülümsediğini, içtiğini, yediğini, uyuduğunu biliyorsun ama yok gibi…
Bir günaydın dese, geldim buradayım, dese su olacağını, hayat vereceğini biliyorsun ama ya senin verdiğin can suyunu istemiyorsa? Bu acı çok başka, çaresizlik acısı bu ama iştee ne elimden bir şey geliyor ne yüreğinden sevgisi gidiyor. Kısacası ayrılık acısı geçmiyor hep bir yer dee en ufak bir dokunma daa kanmaya hazır yara gibi kanıyacağı günü bekliyor. İşte burada insanın kendine verdiği güç devreye giriyor ya yarana merhem bulup saracaksın ya da canını alıp yaradan daha büyük acı çıkaracaksın……
“İnsan hiç beklemediği anda beklemediğine yenilir. Beklenmedik olandan alır en ağır yaralarını. Çünkü insan, düşmanına karşı savunma halindedir. Yakınlarına karşı savunmasızdır” diyor Hakan Mengüç, sanırım bundan kaynaklı en çok canımızı yakan insanlar canımız dediklerimiz oluyor….
