Nehir

Nehir
@Nehir_11
"Alaca bir at koşar içimde. Zamansız, mekansız, nefese doğru.."
Reklam
"Bitkinlik ve çaresizliğin, insan bedeninde bu kadar dile geldiğine daha önce hiç tanık olmamıştım."
Sayfa 36·Kitabı okudu
"Böylece bir gecede büyük bir boşluğun ve yalnızlığın içine düşüverdim."
Sayfa 21·Kitabı okudu
"Fakat insan, vicdan dediğimiz o müphem şeyden kurtulamıyor."
Sayfa 20·Kitabı okudu
Doğduğuma yanarım. Ne güneş oldum günebakana, ne veda oldum geride kalana. Büyüdüğüme yanarım. Ne sığar oldum ele avuca, ne üfler oldum dizimdeki yaraya. Sevdiğime yanarım. Ne şiir gibi bir kadın oldum, ne rast geldim bir şair gülüşlüye. Beklediğime yanarım. Ne hayat durup yol verdi bana, ne saatler merhamet etti sevdama. Umduğuma yanarım. Ne sevilirim sandım, ben sanrılarımdan yara aldım. Sarsıldım. Geçip giderken bir gençlik benden, akan suya bıraktığım çocukluğuma ağladım. Dizlerimi öpen annemin kanayan yaralarına, merhametini sevdiğim babamın şefkat görmeyen yerlerine güneşli inançlar bağladım. Benimle oyun oynamadığı için küstüğüm ablamın, hayatın oyunlarına yenik düşüşünü görmeme yanarım. Tül perdeden gelinlik biçtiğim zamanlara, mutlu pazar kahvaltılarına, radyonun üşengeç cızırtısına, ansızın çalıp içimi ürperten isimsiz şarkılara yanarım. Nerede duysam bir köz kokusu, sönmüş sobanın yanında başka diyarlara göçüp gittiğimi anımsarım. İnanırım ki ben, kalû beladan bağlıdır bazı yürekler birbirine. Ezelden bellidir bir kedinin kar yağarken duyduğu öfke. İnanırım ki ben, seninle kalû beladan bağlıyız birbirimize. Ezelden bellidir yine bekleyişim, gelmeyişin de. Yanarım ince ince. Ne dünü ısıtmak için, ne aydınlık yarınlar için. Yağarım asil asil. Ne ıslatmak için, ne ağlatmak için. Kalanım ben. Yarım kalanım, eksik kalanım, arta kalanım. Arda kalanım. Yanarım.
Reklam