Gölgede büyüyen bir ağacım ben. Bugün uzattım dallarımı, bir an olsun gün ışığı alabilmek için.
Hayatın içindeki güzellik ve kötülüklerde, melek ve şeytanları görmeyenler daima bilginin ışığından uzak kalacak, ruhları asla şefkat bulmayacaktır.
İnsan, ömrü boyunca yeniden doğmazsa eğer var oluş kitabında boş bir sayfa olarak kalacak demektir.
Oyuna, eğlenceye hevesim kalmamıştı. Keder, omuzlarımdan gençlik kanatlarını alıyor, dağların arasında gezinen hayaletlerin, bulut ve ağaç gölgelerinin bir türlü denize açılan yolu bulamadıkları su birikintilerine çeviriyordu beni...