Moti (pişiyim) həyatıma girəndə anladım ki, biz onları seçmirik, onlar bizi seçir. Bugün isə kitabların da oxşar yolu seçdiyini anladım. Stefan Zweig "Bir kadının yaşamından 24 saat" bu kitabı hardan, nə vaxt, niyə aldığımı bilmirəm ancaq 24 saatdan da az müddətə bitirdiyimi deyə bilərəm. Mütləq oxuyun, möhtəşəmdir demərəm açığı. Amma mesajı çox gözəl idi, ən azından mənim özümə dərs götürdüyüm hissə.
Günümüzdə insanlar ən çox qarşılıqsız mənəvi dəstəyə möhtacdır məncə - bir dinləyici, ağlamaq üçün bir çiyin, yıxılanda durmaq üçün bir dəstək, ya da sadəcə yanında oturub susacaq bir insan. Ancaq təəssüf ki, insanlar artıq kiminsə qarşılıqsız nəsə edəcəyinə o qədər inanmır ki, bu xoşniyyət yanlış anlaşılır. İnsanların yanında olmaq istərkən bu incə xətti tutmaq hər zaman mənim üçün çətin olurdu, ancaq Bayan C. o incə xəttin harda olduğunu təcrübə ilə öyrənib: "Qarşındakı bunu səndən istəyibmi?" İstəməyibsə bu sadəcə sənin öz ruhunu xoşbəxt etmə addımındır.
PS. Sizdən istənilməyən və gözlənməyən yaxşılığın sizə pislik olaraq qayıtma ehtimalı olduğunu unutma.