Nrsnrdm
@Nenecik
Üniversite
17 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Mine Söğüt’ün okuduğum üçüncü kitabı oldu Başkalarının Tanrısı.
Dilini, anlatımındaki masalsı yaklaşımı çok deviyorum.
Günlük hayatımız içinde sürekli yüzleştiğimiz, yaşadığımız olaylar, kişiler öyle bir anlatılıyor ki,her şeyin yeniden farkına varırken; üstünden atlayıp geçtiğin şeylerin ne kadar önemli ve can yakıcı olduğu gerçeği ile yüzleşiyorsun.
Kitaptaki karakterlerin bir çoğu ile karşılaşmışızdır. Ama onların hayatları hakkında ne kadar düşünmüş, merak etmiş olduğumu düşündüm okurken hep. İnsan neden sokakta yaşamayı tercih eder,neden ölesiye sever, neden orospuluk yapar…Önyargılarımızdan, kendi doğrularımız ve yaşam tarzlarımızdan biraz uzaklaşıp insanlara dokunmamız anlamamız gerektiğini bir kez daha hissettim yüreğimde.
Şahbaz’ın muhteşem yılı1979benim de bizzat yaşadığım bir dönemi masal gibi anlatan, yürekleri yakan olayları anlatış biçimiyle yıllar yıllar sonrası için gerçeklerin masalını bırakmış olacak nesillere Mine Söğüt
“Beş sevim apartmanı” apayrı güzellikte bir kitap.
Mine Söğüt okumaya devam
Reklam
Hey, kızım sussana!
Kim var orada?
Sessiz ol! Herkesi uyandırdın!
Ama sarılıyordum ona
Kime?
Alt alta sıralanmış bu konuşma cümleleriyle başlar kitap. Yer hastane, çocuk yaşta üç kişi ve onlara bakmakla görevli bir hemşire. Hemşirenin varlığını aralarında geçen konuşmalardan anlarız. Arap olduğunu ve sürekli ağladığını söyler biri. Yine aralarında geçen konuşmalardan Tel Aviv’in işgal edildiğini öğreniriz, dışarıda top sesleri vardır. Karartma olduğu için birbirlerini görmeden yaparlar bu konuşmaları. Üç dört sayfa boyunca böyle kısa cümlelerle kurulur aralarındaki ilişki. Yavaş yavaş çözülür ve birbirlerine içlerinde biriken, onlara acı veren duygularından ve çocukluklarından söz etmeye başlarlar. Aralarındaki buzlar çözülmüş ve uzun çok uzun yıllar sürecek arkadaşlıkları başlamıştır artık.
Ora, İlan ve Avram… Artık adlarını biliyoruz. Kitap, bu üç kişinin yaşamları üzerine muhteşem bir şekilde kurgulanmış.
Ora’nın evden kaçarcasına ayrılmasıyla birlikte başlar hikayenin en can alıcı kısmı. Geri dönmesi mümkün değil, çünkü kurallardan biri de bu, ona zulmedenlere karşı hilesi Ora’nın: Asla yolundan dönme.
Bu kitap bir yolculuk hikayesidir de bir yerde. İnsanın kendine, geçmişine yolculuktur. Ora ve Avram, birlikte asla geri dönmemek üzere başladıkları bu kaçış yolunda sürekli geri dönüşler yaşarlar; en ince ayrıntısına kadar hatırlayıp anlatırlar birlikte geçirmedikleri anları. Bunun, kaçtıkları şeyden kendilerini kurtaracağına ve iyileştireceğine de inanırlar. Eksik karelerin doldurulması gerektiğini düşünür Ora...
Daha çok da Ora anlatır hikayeyi.Bir annenin duyabileceği en doğal korkuyla başlar öyküsü. Avram’ı da yanına alır kaçarken. Bir boşluğu doldurmak, Avram’ı uzak kaldığı bir sürecin içine bir şekilde dahil etmektir niyeti. Geçmişe dönmek, onu
David Grossman’ı bu kitabıyla tanımış oldum. Devamı gelecek gibi görünüyor. Okumaya başladığımda sarmayacağını düşündüm. Ama kitap sayfaları kendiliğinden açıldı sürekli. Araya gözyaşlarım girdi, okumama engel olmaya çalıştı...Bir komedyen, sahnede nasıl görüldüğünü sonradan kendisine anlatması için çağırdığı çocukluk arkadaşı bir hakim, izleyiciler arasında onu çocukluğunda tanıyan bir kadın ve gülmeye gelmiş seyirciler.. Komedyenin doğum günü o gün. Konuşma başlar, doğum anları, annesi, babası, çocukluğu...Bu anılar ne yazık ki güldürmez seyirciyi hatta öfkelendirir. Çünkü onlar gülmek için para vermişlerdir. Birçoğu söylenerek terkeder ortamı. Okur olarak sen terk edemezsin ve hatta kitaba daha sıkı sarılırsın. Sahnedeki çocuğun (artık komedyenin yerini çocuk almıştır senin gözünde) anlattıklarından yüreğin sıkışsa da, onun hafiflemesi için sonuna kadar dinlemeliyim diyorsun. Neyse ki O anlatmayı sürdürüyor ısrarla. Kendini masaya yatırmışken; arkadaşının da kendisiyle yüzleşmesine, o günlerde yaptıklarını sorgulamasına...Hatta okuyucunun da kendisiyle yüzleşmesine neden olur. Gece biter herkes ayrılır ortamdan. Yalnız sen kalmışsındır,elinde kitabın son sayfası ve o sayfada çocuğun kafanda çizdiğin hayali görüntüsü...
