Hüseyin Çetiner
@Neone
"Remember, Remember, the 5th of November"
67 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
"Bu sabah yerler yine kanatlı karıncalarla doluydu. O kadar çoktular ki ezmemek için dikkat sarf etmek gerekiyordu. Ama köşeye vardıktan sonra rastgele basmaya başladım üzerlerine. Ezildiklerini görmemek için de yere değil ilerilere, göğe baktım. Uçmak için yaratılmışlar herhalde, ama yerde sürünüyorlar. Ayaklar altında. Topraktaki deliklere girip çıkıyorlar zorlukla, kanatlarını koruyarak, kanat takmışlar. Ne tuhaf. Uçak karınca mı bunlar, sürünen kuş mu?"
"Hem anlamak ya da bilmek açmazlardan kurtulmak demek değildir ki! Ben özgürlüğümü elde etmeden mutlu olamayacaksam, dünya da bana bunu vermekte direnmekteyse mutlu olamayacağım demektir..."
Hüküm Gecesi, II. Meşrutiyet döneminin tam ortasına bırakıyor sizi. İttihat ve Terakki iktidara gelmiş, herkes bir şeylerin düzeleceğini düşünüyor, ama Yakup Kadri o iyimserliğin nasıl çözüldüğünü sayfa sayfa gösteriyor. Ahmet Kerim muhalif bir gazeteci, doğruyu söylemeye çalışıyor, bedel ödüyor ama en sonunda karşısındakilerle arasındaki farkın sandığı kadar büyük olmadığını görüyor.
Kitabın güçlü yanı şu, karakterler sadece karakter değil, bir dönemin farklı yüzleri. Kim ne derse desin arkasında bir çıkar, bir hesap var. Umut çok çabuk çıkar ilişkisine dönüşüyor ve bu dönüşümü Yakup Kadri hiç zorlamadan, doğal akışı içinde veriyor.
Dili dönemine göre ağır sayılmaz, ama dikkatli okuma istiyor. Memleketin o buhranlı yıllarını roman diliyle okumak isteyenlere tavsiye ederim.
Ortada belirgin bir olay yok, karakterler gelip gidiyor, apartman hayatı akıp geçiyor ama kitabı bırakamıyorsunuz çünkü bu insanlar o kadar tanıdık ki rahatsız edici bir şekilde gerçek hissettiriyor. Kumar oynayan, rüşveti olağan karşılayan, çapkınlık yapan, hayatını idare etmeye çalışan insanlar 1934'te yazılmış ama bugün de aynı tipler var etrafımızda. Memduh Şevket Esendal hiç abartmıyor, hiç yargılamıyor, sadece gösteriyor ve bu sadelik aslında kitabın en güçlü yanı. Tek eleştirim tempo meselesi özellikle ortalar ağır geçiyor ve okuyucu olarak sabır istiyor. Ama bitirince geriye dönüp baktığınızda her sahnenin bir yere oturduğunu görüyorsunuz boşa giden hiçbir şey yok. İnsan gözlemlemeyi ve sade ama derin şeyler okumayı sevenlere kesinlikle tavsiye ederim.
Ayaşlı ile KiracılarıMemduh Şevket Esendal · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20239,3bin okunma
Balzac'ın anlatımı akıcı, fazla ağırlaşmadan ilerliyor ama aynı zamanda dönemin ruhunu da güzel yansıtıyor.
Kısa bir kitap ama içi dolu. Sonu gerçekten şaşırtıyor, her şeyi baştan düşünmek istiyorsun. Sanat, gerçeklik, toplumsal baskılar falan hepsi iç içe geçmiş.
Görünüşlerin ne kadar aldatıcı olabileceğini gösteriyor. Balzac'ın gözlem yeteneği gerçekten etkileyici.
