Hüseyin Çetiner
@Neone
"Remember, Remember, the 5th of November"
67 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Kitabın dili genel olarak akıcı ve sade, ama sosyal ilişkiler ve karakter çatışmaları o kadar detaylı ki okurken sürekli dikkat kesiliyorsun.
En güzel yanı şu, karakterler karikatür gibi durmuyor, her biri ince ince işlenmiş. Hüseyin Rahmi, özellikle özentilik ve gösteriş sevdasını karakterlerin ruhlarına yedirmiş. Yani sadece komik olsun diye değil. Herkesin arkasında bir kompleks, bir arayış var. Bazen sinir oluyorsun, bazen “ya yazık adama” diyorsun.
Eğer toplumsal eleştiriyle süslenmiş bir mizah, alafranga merakının hicvi, biraz da dönemin İstanbul havası ilginizi çekiyorsa kesin okunmalı. Hem güldürüyor hem de alttan alttan “böyle modernleşme mi olur?” diye düşündürüyor.
Klasik bir roman ama kesinlikle durağan değil her karakter sahneye çıktığında “yeni bir saçmalık geliyor” diye heyecanlanıyorsun.
Kitabın dili öyle uçuk kaçık değil ama anlattığı meseleler baya dolu dolu olduğu için okurken sürekli kafan açık durumda oluyorsun. Çünkü sadece olaylar değil, arka planda koca bir ülkenin ruh hali var.
Bence kitabın en güçlü yanı, karakterlerin tek tek bir dönemin aynası gibi yazılmış olması. Herkesin kendince bir amacı, bir beklentisi, hatta bir hayal kırıklığı var. O yüzden isimlerden çok, temsil ettikleri düşünceler ve duygular akılda kalıyor.
Siyaset, toplum düzeni, insanların değişen yüzleri... Hepsi yan yana ilerliyor. Bir gün umut dolu gelen şeyin ertesi gün nasıl çıkar ilişkisine dönüştüğünü görünce hem merak hem hafif bir hüzün yaşıyorsun.
Eğer memleketin nereden gelip nereye savrulduğunu roman diliyle görmek isteyen biriysen en uygun romanlardan birisi. Kuru bir tarih dersi değil, gerçekten yaşanmış bir dönemin atmosferi var içinde. Klasik ama kesinlikle baymayan düşündüren, içten içe çarpan cinsten bir kitap.
Kısa bir hikaye ama anlattığı meseleler oldukça derin, okurken ister istemez dikkat kesiliyorsun. Çehov yine her zamanki gibi basit görünen bir hikayenin içine bayağı güçlü fikirler yerleştirmiş.
En etkileyici kısmı da karakterin iç dünyasına odaklanması. Yaşananlar sadece dış dünyada değil, asıl mesele karakterin kafasının içinde dönüp duranlar. Bu yüzden okurken sadece olayları değil, karakterin ruhunun iniş çıkışlarını da takip ediyorsun.
Özellikle insan psikolojisiyle ilgileniyorsan kesinlikle okunması gereken bir eser. Çehov burada bir yandan hikaye anlatıyor, bir yandan da insana kendi aklıyla yüzleşme hissi veriyor. Az sayfa, bol düşünce diyebilirim.
