Kimi zaman öyle şüpheleniyorum ki kendi kapanlarımızı kendimiz kuruyoruz, sonra bunlara düşürüyoruz kendimizi, şaşırmış numarası yaparak. Hayat tarzımız bu, en yücesinden, kainattaki en bayağı mahluka kadar.
Ama rüyaları öldüremezsiniz. Olmaz o iş. Yani işte keder umuttan sonra gelen şey olabilir. Ama yine de umut vardır, di mi? HİÇ UMUT YOKSA YAŞASAN KAÇ YAZAR, ÖLSEN KAÇ...