Yazar:
Neil Gaiman
Çevirmen:
Elif Ersavcı
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
192
Basım Tarihi:
Kasım 2020
İlk Yayın Tarihi:
Mart 1996
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
Sandman 10: The Wake
ISBN:
9786257737401
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
"Herşey değişir, hiç bir şey yok olmaz"
Sandman serisinin 10. Cildi Matem; etkileşime geçtiği her bireyde farklı bir iz ve anlam bırakan, varlığı ile zihinlerde önemli bir yer kaplayan Morpheus'a ve geride bıraktığı Tanrılar, insanlar, periler,büyülü varlıkların zihninde şekillenen yansımasına odaklanıyor. İlk ciltten itibaren hikayelerine konuk olduğumuz karakterlere,duygusal dünyalara, fikirlerin karakterize edildiği Sonsuzlara , tarihe, edebiyata; özellikle William Shakespeare ve Fırtına eserine göndermeleri ile hem bir son, hem de yeni bir başlangıç simgeleyen bu kitap; beğendiğim ve etkilendiğim bir yapıdaydı.
Sonsuzlar'dan Kader, Ölüm, Hezeyan, Keder ve Arzu'ya harekete geçmelerine sebep olan bir haber iletilir. Rüyalar aracılığı ile tüm insanlığa, Kadim Tanrılara, farklı diyarlara ve büyülü varlıklara ulaşan bu mesaj; herkesi Düşlem'de bir araya getirir. Rüyalar Lordu Morpheus gitmiştir ve geride kalanlar,bıraktığı yansımalar ile kendisine veda ederken; tüm varlıkları başta Sonsuzlar olmak üzere bir hüzün kaplamıştır. Ancak herkes bilir ki; Fikirler tamamen yok olmaz, bakış açısı değişir, bu bilgi ile hüzün verici olduğu kadar da etkileyici bir hikayenin içine gireriz.
Düşlem'de yolunu bulmaya çalışan bir Bilge ve Morpheus ile anlaşmasını yerine getirmek için mücadele eden William Shakespeare'in hikayelerine de yer veren bu kitabı 
angelsbooks ile birlikte okuduk. Mitoloji, tarih, edebiyat ve felsefeyi derin ve zengin bir kurgu ile harmanlayan Sandman serisine 11. Cilt Sonsuz Gecelerle devam ediyoruz.
angelsbooks ile birlikte okuduk. Mitoloji, tarih, edebiyat ve felsefeyi derin ve zengin bir kurgu ile harmanlayan Sandman serisine 11. Cilt Sonsuz Gecelerle devam ediyoruz.
Puan vermedi·192 syf.·
Beğendi
·2021 103. kitabı
Morpheus'a veda..
Ardında matem bırakan düşler lordu. Onun artık fani kısmı ölmüştür. Merhametliler ona acımamış, ardında gözlü yaşlı bir aile ve sevdiklerini bırakmıştır.
Bu cildi de diğerleri kadar sevdim. Rüyalar lordunun hikayesi, aslında hep sürüp gidiyor, bunu her ciltte anlayabilirsiniz. Ona veda etseniz bile onun ilahi kısmı yine bizimle.
En çok 100 yılda bir buluştuğu adamla ilgili olan sahnede daha fazla burukluk hissettim sanırım. Shakespeare'in Fırtına adlı eserinin yazım aşaması ve ardındaki Keder gerçeği çok hoştu. Çizimleri çok beğendim. Son cilde geçip uzun zamandır okuduğum bu seriye veda etmek üzücü. Ama Morpheus'un hep rüyalarımda olacağını biliyorum.
"Omnia mutantur, nihil interit." Yani "Her şey değişir, hiçbir şey yok olmaz." Gaiman da aslında bu seride ve özellikle bu ciltte bunu yaptı resmen. Serinin son cildi olan Matem, adının hakkını vererek hissettirdiği müthiş hüzün ile finale bağlanıyor artık. Rüya Lordumuz anlaşılacağı üzere ölüyor ve bir şekilde hayatına temas ettiği herkes bu törende buluşuyor. İnsan, hayvan, yaratık, fani, ölümsüz fark etmeksizin... Her şeyin aslında nihayetinde olacağı gibi ölümle buluşuyor ama sonsuzlar için asla ölüm bir son değil bir değişimdir.
Son ciltle ilgili genel bilgileri verdikten sonra şimdi düşüncelerime geçiyorum. Son cilt resmen yürek parçaladı. Merasimde yapılan konuşmalar, ayrıca bu cildin son olması ve bir daha tam anlamıyla Rüya Lordu ile buluşamayacağımızı bildiğim için ekstra üzdü ve ne yalan söyleyeyim hafiften gözler doldu böyle. İthaki'nin yeniden basmaya başladığı zamandan beri sürekli güncel takip ettiğim ve birçok insanın okumasına vesile olduğum bir seri, haliyle durum böyle olunca yeri de ayrı oluyor hissettirdiği şeyler de. Sonuç olarak son ciltte de Gaiman ustalığını ve şiirselliğini konuşturmuş. Bir kez daha kendisine hayran kaldım. Rüyalarda buluşmak dileğiyle diyip yorumumu bitiriyorum...
Matem1000Kitap
Harbiden matem. Bırakamadım elimden, tüm akşam okuyup bitirdim. Sandman'ın bende yaşadığına inanıyorum. Çok şey yazmak ve hiçbir şey yazmamak istiyorum. Sadece Matthew'den şunu ekliyorum;
Matthew: Belki o da törenin ortasında gelir diye düşündüm." Ölümüme dair rivayetler ziyadesiyle abartıldı, Matthew." Filan derdi.
Tam kralımızın söyleyeceği bir cümle. Eridim
Uzun soluklu bir seriye yakışan bir final: Durgun, sade ve apaçık.
Pek de söylenecek bir şey yok. Başlık ortada. Yas tuttuk.
Ortalama bir ciltti. Olmasa da olurmuş aslında. 9. ciltle final yapılsa çok daha iyi olurmuş. Neil Gaiman’ın stiline de yakışacak bir son olurdu. Bu cildi yayınlamış olması beni şaşırttı. Bu kadar chill bir cilt beklemiyordum.
Sonsuz Geceler’e geçeceğim ama hatırladığım kadarıyla ilk 10 ciltten bağımsızdı. Belli bir aradan sonra yayınlanmış.
Bu ciltle ilgili söylenecek bir şey yok.
Seri adına konuşmak gerekirse: Güzel bir deneyimdi benim için. Tarih sevene tarih anlatır. Felsefe sevene felsefesini aktarır. Seride, sevdiğiniz şeylerden bir parça daima bulursunuz. Ve kendi parçalarını da size sevdirir.
Genel bir puan verecek olursam; 9/10 yahut 8,5/10 diyebilirim.
Son ciltle beraber seriye ara vereceğim. Veda demiyorum; çünkü Sandman yeniden okunmayı hak ediyor. Bir gün Sandman için geri döneceğim.
Matem
Ölüyor Rüya Prens. Tüm isimlerini bırakıyor geride. Toplanıyor tüm sevenleri, düşmanları, rüyakarları... Ardında bıraktığı öykülere veda ediyor Neil Gaiman. Bir veda busesi olup öpüyor okurun yanaklarından.
son cilt bitti ve rüyadan uyandım. gözlerimi açtığımda içimde hüzün ve özlem hislerini barındırıyordum.
her ne kadar üzülsem de rüya lordu'na en çok yakışacak son buydu diyebilirim. onda her zaman gördüğümüz hüzün, melankoli ve çabayı bizzat biz okurlar da yaşadık. yani en azından ben yaşadım.
başka yapımlarda sonların aceleye gelmesine hep üzülmüşümdür. uzun sürelerce benimsediğimiz, sevdiğimiz, arkadaş bellediğimiz karakterkerin sonunu oldu bittiye getirilmesi hep yarım kalmış vedalar gibi geliyordu. bu hikayenin sonu böyle olmadı. uzun uzun veda edebildim rüya lorduma. ardından göz yaşı dökebildim ki bu mecaz da değil. tüm hikaye boyunca gördüğümüz karakterlerin neredeyse her birine de veda edebildik bunun yanında. hiçbiri boşa değildi. hiçbiri yok değildi ve her biri gerçekti. en azından şimdi benim için gerçekler çünkü "bir kez düşlendi mi bir şey artık kaybolmaz, düşlenmemiş olamaz bir daha."
birçok duygu yaşadım rüya'nın hikayesini okurken. birçok tecrübe edindim. kanımca bunları edinmek için illa ve bizzat yaşamaya gerek yoktur gerçek hayatta. belirttiğim gibi her şeyin kendi gerçekliği vardır şeyler içerisinde. kızdım, kaybettim, merhamet ettim, çaresizliğe düştüm, güldüm, ağladım, sevdim ve aşık oldum. rüyalar lorduna aşık olanlar kervanına ben de eklendim. nuala'yı yakinen anlıyorum çünkü bu solgun yaren'e gönlü kaptırmamak işten bile değil.
bu yolculuğa tekrar çıkmama vesile olan 
Zek e ne kadar teşekkür etsem azdır. neil gaiman'ın bizzat yazdığı bir cümleyi ona atfetmek istiyorum: "uzun ve tuhaf bir yolculuktu bu, yol arkadaşım olduğun için şanslıyım."
güzel bir rüyadan uyandım. gördüğümüz rüyalar hep bizimle kalır. gözlerimi her kapattığımda rüya lordumun yanına gideceğim uyandığımda hatırlamayacak olsam da. tatlı rüyalar.
Zek e ne kadar teşekkür etsem azdır. neil gaiman'ın bizzat yazdığı bir cümleyi ona atfetmek istiyorum: "uzun ve tuhaf bir yolculuktu bu, yol arkadaşım olduğun için şanslıyım."
güzel bir rüyadan uyandım. gördüğümüz rüyalar hep bizimle kalır. gözlerimi her kapattığımda rüya lordumun yanına gideceğim uyandığımda hatırlamayacak olsam da. tatlı rüyalar.Hoşça Kal Lord Şekilveren ve Niceleri...Çizgi Roman
Merhametliler ciltinin sonuyla birlikte büyük hüzünler baş göstermişti, bu hüzünleri Matem ciltine toplayıp bitmeyenleri bitirmenin zamanı geldiğini düşünmüş Neil Gaiman.
Lord Şekilveren için ailesi kocaman bir anıt mezar hazırlar tüm herkes oradadır SEN BİLE! Herkes rüyasında veda eder rüyların lorduna ve başlar geçmişte yapılanların telafisi, iç hesaplaşması ve sonlarla dolu yeni başlangıçlar.
Hob Gandling... Lord Şekilveren'in 100 yılda bir karşılıklı muhabbet ettiği arkadaşı. Bu ciltte onun yaşamış olduğu pişmanlıklar ve ölümle yaşam arasında gidip gelmesini. Dostunun ölümünden sonra yaşadığı buhranı yani içsel duygularına tanık oluyoruz ve onun hikayesine bu ciltte veda ediyor gibiyiz fakat bir ihtimal Sonsuz Geceler'de yer alabilir.
Geçmiş ciltlerde karşımıza çıkan William Shakespeare'in hikayesi yarımdı ve Lord Şekilveren'in onunla ne anlaşma yaptığından bahsedilmemişti. Buna dair bildiğimiz tek şey vasat işler çıkaran Will'in anlaşma yaptıktan sonra çok istediği üne ve başarılı işler yapmasıydı. Bu ciltte neden ve ne için anlaşma yapıldığını öğreniyor ve Will defterini de kapatıyoruz.
Will defterini kapattıktan sonra çağımızın bize en büyük armağanı olan Neil Gaiman vedaları sevmediğini ve bu hikayeler ile veda etmesinin uygun olduğunu bize bildiriyor. Bu yüzden Lordumuz Şekilveren'den sonra yarım kalan hikayeler tek tek tamamlanıyor...
Sırada son yolculuk 11. Cilt: Sonsuz Geceler var.
Oguzhan Duman 
Sandman 10 Neil Gaiman
Oguzhan Duman Sandman 10 Neil GaimanHoşcakal Rüya Lordu.Edebiyat
Neil Gaiman; bize basit bir çizgi roman kurgusu sunmadı. Tarihten, felsefeye, edebiyattan sanata kadar pek çok konuyla birlikte edebi bir yolculuğa çıkardı. Bu yolculukta Rüya Lordu Morpheus, cehennemin kapılarını kapatan Lucifer gibi özgün ve sıradışı karakterlere de tanık oluyoruz.
Bu seri kesinlikle basit bir çizgi romandan ibaret değil! Her cümlesi üstüne düşünülcek seviyede. Hele ki kitaptaki bazı hikayeler üzerine sayfalarca yazı bile yazılabilir. William Shakespeare'in rüya lorduyla yaptığı anlaşma, her 100 yılda bir Morpheus'un karşısına çıkıp ölmeyi reddeden Hob Gabling'in konuşmaları bu seride en çok dikkatimi çeken konulardı.
Çizgi romanlarla aram iyi olmasa da bu seri hakkında söylenecek pek söz yok. Tamamıyla başyapıt. Korku edebiyatının bilindik ismi Stephen King'in önsözleriyle karşımıza çıkıyor. Sakallı abimiz Patrick Rothfuss'un da şiddetli önermesini görüyoruz. Global ortamda çok dikkat çekmiş bir eser.
Eksik yönleri diyemesem de içimde bazı şeyleri tam hissedemediğim kısımlar oldu. Bunlar: Ölümsüzlere ayrılan kısım son derecd azdı. Sandman her ne kadar havalı ve soğuk bir tipleme olsa da kendisinden 10 ciltlik bir esere göre çok az bahsedildi. Gaiman'ın özgün tarzı bunu gerektirse de konudan konuya atlanılan kısımlarda okumamı ve geçmişteki olayları hatırlamamı zorlaştırdı. Keşke bazı karakterlerin ismini ve özelliklerini bir kağıda yazsaydım dediğim kısımlar oldu. Yine de eseri sevip çok kopmazsanız sizin için sorun teşkil etmeyecektir.
Geriye sadece 2 cilt kalıyor. Sandman macerasına uzun bir ara verip bu yolculuğu erkenden bitirmek istemiyorum. Teşekkürler Gaiman, hoşcakal Rüya Lordu!
Hoşçakal Rüyalar Lordu
Puanım 5/5 (%95/100)
Matem ile veda ediyoruz hem Sandman'e hem de rüyalar kralına. 9. cilt Morpheus'un kendini feda etmesi ile bitiyordu. İsminden de anlaşılacağı gibi son cilt Morpheus'un cenazesi ve ona veda etmekle geçiyor. Rüyalar kralını uğurlamak için tanrılar, tanrıçalar, insanlar, periler ve birçok farklı ırktan varlıklar geliyor çünkü herkes rüya görür ve hikaye yazar. Morpheus ölmüş olsa da rüyalar asla ölmez bu yüzden Sonsuzlardan Rüya hala yaşıyor. Fakat bu üzülmeyeceğiz anlamına gelmiyor. Sonuçta ölüm sonsuzlardan bile güçlü olan bir şey. Matthew'ın da dediği gibi bu karşımızdaki figür Rüya olsa da bizim tanıdığımız Rüya değil, Matthew'ın Patron'u değil.
Serinin bitmiş olmasına üzgün olsam da Gaiman harika bir son yazmış. Özellikle Morpheus'un cenaze sahneleri mükemmeldi. Cenazede daha önce karşımıza çıkan karakterler, çıkmamış olan ama herkesin tanıdığı karakterler ve birçok kişiyi görmek mümkün. Yarım kalan şeyler tamamlanıyor ve bir ölümün ne kadar çok şeyi ve kişiyi değiştirdiğini görüyoruz. Kitabın Shakespeare ile ilgili olan son bölümü de okuduğum en iyi öykülerdendi. Gaiman Matem'i yazarken Roger Zelazny ölüyor ve bunun üzerine Gaiman cenaze sahnelerine birkaç ekleme yapıyor. Bu detayın kitabın arkasında yer alması da güzel olmuş. Zelazny'nin Gaiman'ın hayatında hem yazar hem arkadaş olarak nasıl yer aldığını görüyoruz. Son olarak "Kral öldü! Yaşasın yeni Kral!"
Reklam
Yazar Hakkında
Neil GaimanYazar · 107 kitap
Sandman, Coralin, Stardust gibi modern fantastik kurgu edebiyatında iz bırakmış olan roman ve çizgiromanların yazarı. Fantastik kurgudan bilim kurguya, grafik romanlardan filmlere kadar geniş bir alanda ürün vermiş olan Gaiman; Hugo, Nebula, Bram Stoker gibi kurgu edebiyatının en prestijli ödüllerinin sahibidir.
Neil Gaiman, Polonyalı Musevi bir ailenin çocuğu olarak, 10 Kasım 1960 tarihinde, Portchester, Hampshire, İngiltere’de dünyaya geldi ve Fonthill, Ardingly ve Whiftgift’in de arasında bulunduğu bir dizi Church of England okulunda eğitim gördü.
Gençlik yıllarında, J.R.R. Tolkien, Edgar Allan Poe, Ursula Le Guin gibi fantastik kurgunun ve Roger Zelazny, Robert A. Heinlein gibi bilim kurgunun büyük ustalarının eserlerini takip etti. 80’li yılların başlarında gazeteci olarak çalışmaya başlayan Gaiman, bu sayede ileride kitaplarını basacaklarını umduğu basın dünyasının önemli isimleri ile tanıştı.
İlk yayınlanan kitabı, Duran Duran adlı müzik grubunun biyografisiydi. Bir yandan farklı İngiliz dergilerinde makaleleri yayınlanırken, bir yandan da British Fantasy Society’ye yazdıklarını gönderiyordu.
Kendisi gibi İngiliz olan grafik roman yazarı Alan Moore’dan etkilenek, grafik romanlar için senaryo yazmaya başladı. İlk olarak Moore’un yarım bırakmasının ardından Marvelman’i tamamlayan Gaiman, bu yapıttan sonra, Future Shock, Violent Cases, Black Orchield gibi erken dönem eserlerine imza attı.
1989 yılında, kendisine büyük ün ve servet kazandıracak olan Sandman’i çıkarttı. Dream karakterinin baş rolünde yer aldığı çizgiroman serisi, 1989-1996 yılları arasında 75 fasikül olarak piyasaya çıktı ve daha sonra yapılan eklemelerle birlikte 11 cilt olarak kitaplaştırıldı.
Sandman sonrasında farklı çizgiroman firmaları için Elric, Lady Justice, Shadow Death gibi eserleri kaleme alan Gaiman, 2009 yılında, Batman R.I.P. serisi için yazdığı “Whatever Happened to the Caped Crusader” adlı çizgiroman senaryosu ile grafik roman piyayasındaki uzun süreli sessizliğini bozdu.
Grafik romanların dışında uzun romanlar ve kısa hikayelerle düz yazı alanında önemli eserler veren yazar, Diskdünya’nın yazarı Terry Pratchett ile beraber yazdığı Good Omens ile dünya çapında üne kavuştu. 1990 yılında çıkan romanı, 1996 yılında Neverwhere, 1999 yılında, daha sonra sinemaya da uyarlanan Stardust ve 2001 yılında, en iyi eseri olarak bilinen Amerikan Tanrıları takip etti.
Amerikan Tanrıları’nın başarısı üzerine, romanda ek bir karakter olan Anansi’nin adı altında, yeni bir roman kaleme alan Gaiman, Anansi Boys adlı bu roman sayesinde New York Times Best Seller listesinde bir numaraya kadar yükseldi. Yazarın son romanı, 2008 yılında yazdığı ve çocuklara yönelik olan The Graveyard Book (Mezarlık Kitabı) oldu. Gaiman’ın Anansi Boys dışındaki kitapları Türkçe’ye çevrildi.
Amerikan Tanrıları adlı kitabının yazımı sırasında kendisine bir web blog’u açan Gaiman, eserlerinin yapım aşamasını ve hayatından kesintileri yansıttığı ve journal.neilgaiman.com adresinde bulunan blogunu açıldığı tarihten beri aktif tutmakta ve yazılarını haftalık olarak sürdürmekte.
Minneapolis, Minesota, A.B.D’de, Addams Family House adını verdiği bir evde yaşayan yazar, eski karısı Mary McGrath’la olan evliliğinden Michael, Holly ve Madeleine adlı üç çocuğa sahip ve 2009 başından bu yana, şarkı sözü yazarı Amanda Palmer ile uzun dönemli bir ilişkisi var.
