Apathetic
@Neptunity
I'm tired of driving 'til I see stars in my eyes...
89 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Kitabın başlarında içine girmekte biraz zorlansam da yazarın diline alıştıktan sonra kitap su gibi aktı gitti. Martin Eden harika ve çok gerçek bir karakterdi. Toplumun gerçek yüzünü görüp yolunu şaşırmış bir şekilde ne yapacağını bilememesi, yazmaya olan tutkusu hepsi çok güzeldi. İçsel gelgitleri, hayalleri ve onları gerçekleştirme azmi, sürekli sorgulaması, yaşadığı hayal kırıklığı dokunaklıydı. Ayrıca Russ Brissenden, Joe, Maria ve Lizzie çok sevdiğim karakterlerden oldular. Siyasi göndermeler ve dönemin yazarlarına, filozoflarına bolca değinilmesi de çok bilgi doluydu. Bu konuda kitabın sonundaki notlar da çok faydalıydı ve okuma zevkine çok katkı sağlamış oldu. Çevirmen Levent Cinemre belli ki çok emek harcamış ve harika bir iş çıkarmış ortaya. Sonuç olarak beni duygusal anlamda büyük ölçüde etkileyen ve unutamayacağım kitaplardan birisi olarak raftaki yerini aldı.
Öncelikle kitap beni çok etkiledi. Bitirdikten sonra aklıma geldikçe sanki film izlemişim gibi aklımda sahneler canlandı. Bu yüzden yazarın kalemini dehşet beğendim. Ayrıca çok da akıcıydı. Onun dışında okurken gerçek bir hikayeye dayanıp dayanmadığını kontrol ettim. Gerçek bir hikaye okuyormuş gibiydi ve bunun bence en büyük sebebi kimsenin siyah ya da beyaz olmamasıydı. Evelyn'in her ne kadar çok fazla yanlışı olsa da bence güçlü bir karakterdi. Harry ile olan ilişkileri o kadar güzeldi ki imrenmeden okuyamadım.
Okumadan önce Evelyn'in yedi kere evlenmesini ve sadece evlendiği kişiler hakkında bir şeyler okuyacağımızı zannetmiştim. Ancak Evelyn Hugo'nun hollywood kariyerlerini tırmanmak için neleri feda ettiğini, ne kadar çabaladığını ve tek gerçek aşkını okuduk. Yaşlanmış haliyle geriye dönüp bakınca yaşadıklarını anlatması çok gerçekçi ve içe dokunaklıydı. Ayrıca 60'ların ve güncelliğini koruyan sorunların da kitapta işlenmesi kitaba ekstra güzellik katmıştı. Kısaca beni son derece etkileyen ve favorilerime giren bir kitap oldu. Herkese okumasını öneririm.
Eddy'nin zorbalığa uğraması ile başlıyoruz kitaba. 90'ların sonu 2000'lerin başında, Fransa'nın küçük bir kasabasındayız. Her ne kadar çok eski bir tarih gibi gelmese bile, kasabada çok eski tarihlerden kalmışçasına homofobi, mizojini ve insan hakları ihlalleri eşliğinde hayatta kalmaya çalışıyor karakterimiz. Ne yazık ki henüz toplum ve dünya olarak bunları aşamamış olmamız da ayrı üzücü. Küçük bir çocuk olarak Eddy toplumun kendisini kabul etmesi için çok fazla çabalıyor ve olmadığı biriymişçesine davranmak zorunda kalıyor. Fakat bunların işe yaraması bir yana uğradığı hakaretler daha çok canını yakıyor ve bir noktada hissizleşiyor. Kitabı okuduktan sonra insanların gerçekten kötü varlıklar olduğuna ve merhamet duygusunun çok azına bahşedildiğine inanmaya başladım. Kitap otobiyografik bir kitap dolayısıyla bir çocuğun gerçekten bunları yaşamak zorunda olması insanı kahrediyor. Ve hala ülkemizde ve dünyada bunları yaşayan binlerce çocuk var. Benim de bir gün her şeyin düzeleceğine dair umudum.
Mateo ve Rufus'un zamanı çok kısıtlıydı ama o kitaptaki bir gün gerçekten bir ömür gibi geçti. İlişkileri ilmek ilmek işlenmişti ve bazı yan karakterlerle olan kesişmeler aşırı tatlı detaylar katmıştı. Yazarın kalemi hem çok güzeldi hem de çok akıcıydı. Kitabın sonunu baştan biliyorduk zaten fakat bu yine de sondaki duygu yoğunluğunu engellemedi. Zamanımızın ne kadar kıymetli olduğunu ve hiçbir şeyi ertelemememiz gerektiğini bana çok derinden hatırlattı. Bu yüzden herkese okumasını önerebileceğim bir kitap oldu.
Okumamın üzerinden biraz zaman geçmesine rağmen kitap bende iz bıraktığı için inceleme yazmaya karar verdim. Büyük beklentilerle başlamamıştım aslında ancak gerçekten önerebileceğim güzel bir kitaptı.
Riley adlı başkarakterimizin yeni okula başladığı gün ile kitap başlıyor. Kendisi akışkan cinsiyetli olduğu için önceki okullarında sürekli zorbalığa uğrayan ve bunları yaşamamak için sürekli büyük çabalar sarf eden birisi. Sadece kendi olmak isteyen ve hayalleri olan sıradan bir insan olmasına rağmen sürekli hakaretlere maruz kalan ve bunlar yüzünden psikolojik destek almak zorunda kalan birisi. Kitapta Riley'in okulda yeni arkadaşlar tanımasını ve onların hikayelerini, ailesi ile olan ilişkilerini ve maruz kaldığı ağır olaylarla mücadelesini okuyoruz. Dünyaya farklı bir pencereden bakmak ve empati yapmak isteyen herkese okumasını tavsiye ediyorum. Her ne kadar farklı olsak da özünde aynıyız çünkü. Tek gereken saygı. Kitaptan güzel bir alıntıyla bitirmek istiyorum: 'Senin hoşuna gitmiyor diye kendim olmayı bırakmayacağım.'
