Çocukluklarında bile eksikleri ya da yanlışları yüzlerine bir günahmış gibi vurulmuyor, bir hata ya da yanlış bir hamle diye açıklanıyordu, tıpkı bir oyun oynuyorlarmış gibi. Bariz olarak diğer çocuklar kadar uyumlu olmayanlar ya da gerçek bir zayıflık veya hata sergileyenler bile hoşgörüyle karşılanıyordu, vist oynayan bir arkadaş grubundaki acemi oyuncularmış gibi.