Ne tuhaftı şu dünya! Birtakım maddi sebepleri bilinmekle beraber, daha önce bilinmeyen meçhullerden geliniyor, doğuluyor, büyünüyor, bir zaman bir arada haşır neşir olunuyor, birbirine alışılıyor, sonra yavaş yavaş dağılınıyordu. Bütün bunlar nasıl da ağır ağır, alıştıra alıştıra oluyordu. Ezellerden ebedlere bitmez, başı sonu olmayan bir yolculuk.
Hz. Muhammed (sav);
"Kişinin en değerli sermayesi vaktidir. Her ne zaman onu boş şeylere harcarsa onunla ahiret için sevap biriktirmez. Böylece en değerli semayesini kaybetmiş olur."