Sevginin insanlığın en çok ihtiyaç duyduğu duygu olduğunu düşünüyorum. Kitabı "ne yaparsam sevileceğimi öğreneyim" diye okumayı düşünüyorsanız çabuk elinizdeki kitabı yavaşça rafına bırakın. Erick Fromm diyor ki çiçekleri sevdiğini söyleyen biri onları sulamayı ihmal ediyorsa sevmiyordur demektir. Biraz selvi boylum al yazmalım filmini anımsatsa da kitabın teması sevgi emektir diyor :)
Yazarın çok güzel bir sözü ile alıntımı bitireceğim: "Dini inanç ve ibadetlerimden vazgeçtim çünkü ister dini ister siyasi olsun, insan ırkının herhangi bir kesimine katılmak istemiyordum yalnızca"
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Şeker Portakalı'nı okuyana kadar en sevdiğim kitap Küçük Prensti, artık Şeker Portakalı. Kitaptaki sıcaklık, Zeze'nin masumluğu öyle güzel, öyle iç ısıtıcı ki... Zeze hiç unutamayacağım bir kitap karakteri. Çok çok sevdim onu. Kitap okumayı seven her insanın okuması gereken bir kitap. Ne çok Zeze var dünyada. Onlardan en az biri için Portuga olmamız dileği ile...
Kitap bir çocuğun gözü ile anlatılıyor. Çocuk olmak nasıl bir duyguydu yeniden hatırlattı, o duygu ile içimi ısıttı. Kitap saflık, temizlik kokuyor.
Atticus karakteri de okuduğum karakterlerden en sözüne dikkat edilesi kişiydi. Kitap ırkçılığı konu alıyor dendiğinde sevmeyeceğimi düşünmüştüm ama sevdiğim ilk 10 kitabın içine girer. Okurken beni çocukluğuma götüren, güldüren, dış dünyadan kopmamı sağlayan bir kitaptı. Okumayı düşünen herkes tereddütsüz okumalı.
Kitaptan alıntı:
"Çoğunluğa bağlı olmayan tek şey insanın vicdanıdır"
Yorumumu SPOİLER uyarısı ile yapıyorum. Kitabı okumayanlar lütfen yorumumu okumasınlar, tadı kaçmasın :)
Kitapta verilen "sana dayatılan kuralları, içinde bulunduğun toplumun geleneklerini kabul etme, araştır, öğren, dünyayı tanı" mesajı güzeldi ama kitabın içinde gizli bir mesaj daha vardı. İnanıyorum ki yazar dahi o mesajı istemeden vermiş olabilir. Kara balığın elinde bıçağı ile "bana zarar vereni öldürürüm" diye dolaşması nitekim gerektiğinde de öldürmesi güzel değil. Kendisini avlayan son balık olayını düşünün. O balığın içindeki diğer balığa "ben gıdıklayacağım, kahkaha atmak için ağzını kocaman açtığında sen kaç" diyor. Kahkaha anında diğer balık kaçıyor, "sen de benimle gel" diyor ama kara balık yine kaçma fırsatı olmasına rağmen kalıp o balığı öldürmeyi tercih ediyor. Bunu çocuğunuza okuduğunuzu düşünün! Yeğenim Melis (4 yaşında). Ben teyzesiyim. Halası ona "seni yiycez, çok tazesin sen" dediğinde inanıp, ağlamıştı. Melis'e elindeki bıçakla tehlike anlarında karşısındakini öldüren kara balığı okusam ne düşünürdü? Melis ne yaşarsa yaşasın her zaman sorun yaşadığı insanlarla çözüm yoluna gitsin isterdim. Melis okumayı öğrendiğinde çocuk kitapları okusun, kara balığı teyzesi da okur. Siz de Melislerinizden kara balığı uzak tutun, kendiniz bir köşede okursunuz
Çocukluğunuzda Oz Büyücüsünü izlemişsinizdir. Kitap o hikayeyi çok daha sürükleyici, çok daha masalsı bir tarzda anlatıyor. Adam Fawer'ın aklına nasıl o hikayeden kitap yazmak geldi ve neden o fikre uyup bu kitabı yazdı bilmiyorum ama kitap gerçekten şahaneydi. Çocukken o filmi izlemiş olanlar için kitabın güzel olacağını düşünüyorum.
