Beşir metal kapıda durdu ve zile bakındı.Annesi zekiye'nin kaç kez bu kapıdan geçtiğini merak ediyordu babası Ahmet kaç kez yorgun argın işten döndüğünde bu kapıyı eve geldiğini belli eden kendine özgü bir şekilde çalmıştı.
Beşir Hairi Zile uzandı ve bastı.
Bekir aynadaki aksine baktı. Bu yolculuğa hazır mısın? diye kendine sordu buna layık mısın? Çoğunlukla duyduğu ama genelde hatırlayamadı bu yere dönmesi onun kaderi gibi görünüyordu. Sanki gizli bir büyü onu buralara çekiyordu.Sanki uzun zaman önce kaybettiği bir sevgili ile karşılaşmaya hazırlanıyordu. İyi görünmek istiyordu.
Öylesine mıymıntı, yorgun, ürkek, bezgin , suçluluk duyan, aşırı ezilmiş ,tembel, obur, açgözlü bir çocuktuki onunla konuşmak bir yana ona neredeyse bakamazdim bile ,bana fazlasıyla kendimi hatirlatirdi , çok benzer biçimde aynı eğitim boyunduruğu altına oda girmişti .özellikle açgözlülügünden igrenirdim, çünkü muhtemelen ben daha da açgözlüydüm.