Neslişah Arkan Dilmaç
@NeslisahAD
İş Sağlığı ve Güvenliği Uzmanı
Kocaeli Üniversitesi
10 okur puanı
Mayıs 2026 tarihinde katıldı
Bu güzel gün batımına baktığımda aklıma gelen kitap;
Bin Muhteşem Güneş 🌞
Siz de kitap önerileri bırakabilirsiniz ✨
Reklam
İnsan bazen birinin sesine bile özlem duyuyordu
Kırlangıç Çığlığı polisiye gibi başlayıp insanın içini huzursuz eden bir yere dönüşüyor. Sadece “katil kim?” merakıyla okunmuyor; teknoloji, yalnızlık ve insanların görünmeyen tarafları da hikâyenin içine giriyor. Nevzat karakterini yine çok gerçek buldum çünkü güçlü görünse bile içindeki yorgunluğu hissediyorsun. Kitabın en sevdiğim yanı temposuydu, hiç yormadan akıyor ama bazı sahneler bittikten sonra bile insanın aklında kalıyor. Özellikle modern hayatın insanları birbirine yaklaştırırken aslında daha da yalnız bırakması hissi çok iyi verilmişti.
Kırlangıç Çığlığı 
Ahmet Ümit
Kırlangıç Çığlığı Ahmet Ümit
İz bırakanlar
Bazı kitaplar olay anlatır, bazıları insanın içine çöker. Çıplak Ayaklıydı Gece bende ikinci hissi bıraktı. Okurken sürekli karanlık bir sokakta yürüyormuşum gibi hissettim; hem ürkütücü hem de garip şekilde tanıdık. Ahmet Ümit’in dili çok gösterişli değil belki ama insanın içindeki kırılmış yerlere dokunmayı biliyor.
Kitaptaki karakterlerin çoğu sanki hayata biraz geç kalmış insanlar gibiydi. Herkes bir şeye tutunmaya çalışıyor ama ellerinde kalan şey daha çok yalnızlık oluyor. En sevdiğim tarafı da buydu zaten: kimse tamamen iyi ya da kötü değildi. Gerçek hayatta olduğu gibi herkesin içinde biraz karanlık vardı.
Kitabı bitirince bende büyük bir şaşkınlık değil, uzun süren bir his kaldı. O gece yürüyüşü hissi… İnsan bazen kendi hayatında da “eğreti” yaşadığını fark ediyor. Sanırım kitapla aramda bağ kuran şey buydu.
Bazı cümlelerin altını çizmekten çok, onları uzun süre düşünmek istedim. Ve bence bir kitabın insanda iz bırakması tam da böyle oluyor.
Reklam