Kişiler için de mevsimler olmalı -mevsim dönümleri: Güneşin indiği-çıktığı, ışığın azaldığı-çoğaldığı; yağmurların çok ya da az yağdığı;
rüzgarların sert ya da yumuşak estiği zaman dilimleri- "inişler, çıkışlar"
Seni sevmek ,seni düşünmek ne güzel...
Ne güzel şey seni özlemek, uyurken bile özlemek...
Her an her dakika kalbin titreye titreye özlemek...
Seni sevmek güzel şey sevdiğim...
Var olasın...
Koy başını omuzuma yine.
Aldırma, söylenmeden kalsın
Düşünülmedikler, bil inmedikler - bırak Unututsun geridekiler, özlensin ileridekiler - bırak Yansısın camda donuk ışık, usulca ışıldarken
Sabah, aydınlanırken uçup geçen yeşillik.
Gel - uyuyalım güneş görününce,
Aşınca tepeyi göz kamaştırıcı ışık.
Uyanacağız nasılsa, diketmeden ışınlar, Dümdüz, aklaştırıcı olacak yeniden bakışımız.
Ama şimdi - sanki sevdalı gibiyiz şimdi,
Sanki karanlıkta sezinledik aydınlığın başladığı yeri
Şimdi kurduk sanki geceyi gündüzle,
Şimdi kuruttuk sanki gündüzü geceyle-
Aydınlığın karanlığında görür gözlerimiz.
Gündüz yarasalarıyız biz.