Kişiler için de mevsimler olmalı -mevsim dönümleri: Güneşin indiği-çıktığı, ışığın azaldığı-çoğaldığı; yağmurların çok ya da az yağdığı;
rüzgarların sert ya da yumuşak estiği zaman dilimleri- "inişler, çıkışlar"
Koy başını omuzuma yine.
Aldırma, söylenmeden kalsın
Düşünülmedikler, bil inmedikler - bırak Unututsun geridekiler, özlensin ileridekiler - bırak Yansısın camda donuk ışık, usulca ışıldarken
Sabah, aydınlanırken uçup geçen yeşillik.
Gel - uyuyalım güneş görününce,
Aşınca tepeyi göz kamaştırıcı ışık.
Uyanacağız nasılsa, diketmeden ışınlar, Dümdüz, aklaştırıcı olacak yeniden bakışımız.
Ama şimdi - sanki sevdalı gibiyiz şimdi,
Sanki karanlıkta sezinledik aydınlığın başladığı yeri
Şimdi kurduk sanki geceyi gündüzle,
Şimdi kuruttuk sanki gündüzü geceyle-
Aydınlığın karanlığında görür gözlerimiz.
Gündüz yarasalarıyız biz.