Neva
@Nevasal
“Sabra sığınmıyorsan, unutmaktır en iyisi…”
10/10
Beğendi
·259 günde okudu
·2025 24. kitabı
Felaketlerin başlangıcında ve bunlar son bulduğunda hep biraz söz sanatı yapılır. Birinci durumda, alışkanlıklar henüz kaybolmamıştır, ikinci durumdaysa geri gelmiştir. Asıl felaket sırasında gerçeğe alışılır,
yani sessizliğe.
Bekleyelim.
Kendimizi ve çevremizi anlayamamanın getirdiği ürküntü dış dünyanın tehlikeli bir alan olarak algılanmasına neden olur. Böyle bir durum, davranışlarımızı tehlikelere karşı savunmaya yönelik bir biçimde düzenlememize ve enerjimizin çoğunu bu doğrultuda tüketmemize neden olacağından, gerçeklerimizi algılamamızı ve kendimizi yaşayabilmemizi engeller. Çünkü insanın kendi içinde ürettigi kargaşa, dış dünyadaki gerçek tehlikelerden çok daha ürkütücüdür.
