Oblomovka
@Nevinka
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telaş.
Şu anda okuduğu kitaplar
İçim üşüyor, nefesim üşüyor, kanım donuyor, kalbim buz tuttu, kemiklerim titriyor, gözlerim üşüyor.
… kendimi bir darağacına doğru yürüyormuş gibi hissettim.
Aslında hayat anlamsızdır; hayatı yaşarken hissettiklerimiz anlamlı kılar. 
Ne zekiydim ne aptal, ne ilginçtim ne sıkıcı; ve ne kadar çaba gösterip sabretsem de ne iyi olabilmiştim ne de kötü. 
Bize zarar veren şeye neden bağlanırız? Bu kitap beni deli etti!
Abel’i kovamamamın esas nedeni korkuyor olmamdı. O sadece hayatımın bir parçası olmakla kalmamış, zihnimin de bir parçası haline gelmişti. Onu evden atmakla, elimi kesip atmak ya da duygularımı ve hatıralarımı söküp atmak arasında bir fark göremiyordum.