"Epey...Nasıl desem... Özgür yetişmiş bir çocuk ” demişti annem sanki bu kötü bir şeymiş gibi. Çocukların esir olarak
yetişmesini tercih ediyordu sanki.
Birbiriyle çarpışan ve gülüşen çocuklar vardı.Yetişkinler ayrı yolları tekrar
tekrar gidiyordu. Ve bir çocuk bana sürekli soldan gidersem sonunda labirentten çıkacağımı söylemişti. Oysa ona buradan nasıl çıkacağımı sormamıştım. Erkeklerin akıl verme merakı diye bir şey gerçekten de var sanırım.