İnsanın açlığı, susuzluğu ve cinsel itkileri tümüyle doyurulduğu zaman bile insan doyuma ulaşmaz. Hayvandan farklı olarak, onun en zorlayıcı sorunları böylece çözümlenmiş olmaz; tersine yalnızca başlamış olur. O, güç elde etmek için, sevgi için ya da yok etmek için çabalar; yaşamını dinsel, siyasal ya da insancı ülküler uğruna tehlikeye atar. Ama tüm bunlar zaten insansal yaşamın özelliğini oluşturup belirleyen şeylerdir. Gerçekten de “insan, yalnız karnını doyurarak yaşayamaz.”