Öyle doluyum ki acıyla sanki hissizleştim,
Kadehimin ardında düşünürken gülemem hiç.
Mumun da canı var, ayrılığı o da sevmiyor,
Benim yerime gözyaşı döktü sabaha kadar.
Çiçekler arasında bir testi şarabı,
Yalnız başıma içiyorum, yok hiç kimsem.
Kadeh kaldırıp ayı da çağırıverdim,
Üç kişiyiz artık: Ay, ben ve kendi gölgem.