Her türlü zorbalığın toplum tarafından makul ve yerinde bir gereklilik olarak karşılandığı, beraat kararı gibi her türlü merhamet gösterisinin toplumda tatminsizlik ve intikam duyğuları uyandırdığı bir dünyada adaleti düşünmek gülünç değil midir?
İnsanları güldürdüğü sürece ne olduğu fark etmeksizin her şeyi yapabilirdim. Onları güldürebilirsem, onların ''hayatlarına'' gerçekten uymamamı önemsemezler diye düşündüm.
Biri beni eleştirirse, ilk düşüncem karşımdakının tamamen ve bütünüyle haklı olması gerektiğiydi, çok büyük bir hata yapmış olmalıydım, her şey bu kadar basitti işte.