“Mən heç zaman bir şey barədə təəssüf etməyi bacarmamı- şam. Məni həmişə irəlidə olan şeylər - bu günün və saba- hın işləri məşğul edir.(103)”
“O bildirdi ki, ən mühüm tələblərini qəbul etmədiyim bir cəmiyyətdə mənə yer yoxdur, bir halda ki, insan qəlbinin ən adi hissləri mənə yaddır, o zaman bu cəmiyyətdən mərhəmət gözləməyə də haqqım yoxdur.” (105)
“Çünki dərindən sakitcə düşünüb, hər şeyi ölçüb-biçib, götür-qoy edəndən sonra gilyotinin niyə pis olduğunu başa düşdüm. O, məhkum üçün zərrəcə də ümid yeri qoymur.”
(114)
“Neynək, deməli, öləcəyəm." Söz yox ki, başqalarından bir qədər tez. Onsuz da hamı bilir ki, həyat yaşamağa dəyməz. Otuz yaşında ölməklə yetmiş yaşında ölmək arasında elə böyük fərq yoxdur, bunu da çox gözəl başa düşürdüm. Nə qədər yaşayırsan- sa yaşa, fərqi yoxdur, dünyada səndən sonra da yaşayan kişilər və qadınlar olacaq və onlara həsəd aparmaq, doğ- rudan da, axmaqlıqdır. Bu məsələdə hər şey çox sadə və aydın idi. İndi, ya iyirmi il sonra - onsuz da öləcəyəm. Bu duşuncələrdə yalnız bir şey məni təşvişə salırdı: elə ki daha murmi il yaşayacağımı fikirləşirdim, qəlbimi qəribə bir kayəcan bürüyürdü. “ (117)
“Lakin onun bütün bu saxta inamı bircə qadının telinə belə dəyməz. O, əbəs yerə əmindir ki, guya yaşayır, bu cür yaşamaqdan nə fayda, o ki ölü kimi yaşayır. Baxın, mən zahirən dilənçiyə, səfilə oxşayıram. Ancaq mən özümə əminəm, hər şeyə əminəm, hətta ondan artıq əminəm: yaşadığıma əminəm, tezliklə öləcəyimə əminəm. Bəli, bu əminlikdən başqa heç nəyim yoxdur. Lakin nə qədər ki, bu həqiqət mənimlədir, onu heç kəs məndən ala bilməz” (124)