Nihal Şerbetçioğlu
@Nikolays
Şu anda okuduğu kitaplar
Manastırda ayna olmaması boşunaydı, kadınlar nasıl göründüklerini sezerlerdi; güzel olduklarını hisseden kızların rahibe olmaları kolay değildi; dini eğilim güzellikle ters orantılıydı, bu yüzden güzellerden çok çirkinlere umut bağlanır, Çirkin kızlara daha çok ilgi gösterilirdi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bazı ana hatlarına değindiğimiz bu disiplinli ve kasvetli manastır inzivası yaşam değildir, Çünkü özgürlük yoktur. Ölüm değildir,çünkü refaha ermek yoktur; Tıpkı bir dağın zirvesine benziyen bu mekanın bir yanında içinde bulunduğumuz uçurum, Diğer yanında içine yuvarlanacağımız uçurum yer alır;
Burası birbirinden ayırdı iki dünya tarafından hem aydınlatılan hem de karanlığa gömülen, Yaşamın solgun ışığının ölü minnoş karanlığına karıştı dar ve puslu sınır noktası, Mezarın alaca karanlığıdır.
Mücadele edelim ama ayırt etmesini bilelim. Gerçeğin özü asla aşırıya kaçmamaktır. abartmaya ne ihtiyacı var? Yok edilmesi gereken ve aydınlatıp izlenmesi gereken şeyler vardır. İyi niyetli, ciddi ve özenli bir gözlem yapabilmek ne büyük bir güçtür! Işığın yettiği yere alev taşımıyalım.
Bağnazlıkları ezmek ve sonsuza saygı duymak, İşte yapılması gereken budur.
yaratılış ağacının Önünde secde etmekle bir yıldızlarla dolu devasa dallarını hayranlıkla izlemekle yetinmeyelim. Görevimiz insan ruhunu geliştirmek, mûcizeye karşı gizemi savunmak, Anlaşılmayana tapınmak, Zırvaları fırlatıp atmak,
Açıklanamayanın içinden sadece gerekli olanı kabul etmek, İnancı arıtmak, Dinin altına gizlenen batıl inançları yok etmek, Tanrı’yı aşırılıklardan arındırmaktır.
