Romanlarımdaki kişiler kendine ilişkin gerçekleşmemiş olabilirliklerdir. Onlardan eşit derecede hoşnut olmam ve dehşete düşmem de bu yüzden. Her biri benim ancak kenarında dolaştığım bir sınırı aşmıştır. Bana en çekici gelen şey bu aşılmış sınırdır.(ötesinde kendi “ben”imin sona erdiği sınır) Çünkü romanın sorguladığı sır o sınırın ötesinde başlar.